KWALIFIKACJA INF1 - WRZESIEŃ 2014

PYTANIE NR 17.
Do wykonania telekomunikacyjnej sieci abonenckiej w budynku wielorodzinnym należy zastosować kabel
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kabel do telekomunikacyjnej sieci abonenckiej w budynku powinien być kablem telekomunikacyjnym wieloparowym, przeznaczonym do prowadzenia torów abonenckich na krótkich odcinkach wewnątrz obiektu.
Odpowiedź "YTKSY 10x2x0.5" odpowiada kablowi telekomunikacyjnemu o odpowiedniej liczbie par i średnicy żył, a pozostałe propozycje dotyczą innych zastosowań.

Pełne wyjaśnienie:

W telekomunikacyjnej sieci abonenckiej w budynku wielorodzinnym dobiera się kabel tak, aby był przeznaczony do transmisji sygnałów telekomunikacyjnych (tory abonenckie), miał właściwą konstrukcję żył (najczęściej pary miedziane) oraz zapewniał wymaganą liczbę torów dla lokali i punktów zakończeniowych.

Odpowiedź "YTKSY 10x2x0.5" wskazuje na kabel telekomunikacyjny wieloparowy (w praktyce: 10 par), w którym średnica żyły 0,5 mm jest typowa dla instalacji abonenckich w obiektach. Taki dobór jest logiczny, gdy instalacja ma obsłużyć wiele mieszkań lub punktów w budynku i potrzebuje większej liczby par do rozprowadzenia sygnału.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "XzTKMX 5x2x0.5" – samo podobieństwo fragmentu oznaczenia nie przesądza o właściwym przeznaczeniu. W zadaniach egzaminacyjnych takie oznaczenia bywają mylące i mogą dotyczyć innego typu kabla lub innego środowiska układania niż typowa instalacja abonencka w budynku.
  • "YTDY 8x1x0.5" – zapis 8x1 sugeruje raczej układ żył pojedynczych niż par telekomunikacyjnych; w sieci abonenckiej zwykle dobiera się kable parowe, bo tory realizuje się parami.
  • "YDY 8x1x0.5" – jest kojarzony z przewodami/kablami stosowanymi w instalacjach elektrycznych, a nie jako kabel telekomunikacyjny do torów abonenckich, więc wybór oparty wyłącznie na przekroju/średnicy jest błędem.

Wskazówka egzaminacyjna: przy doborze kabla najpierw rozstrzygnij, czy jest to kabel telekomunikacyjny (parowy, do torów sygnałowych), a dopiero potem porównuj liczbę par/żył i średnicę. Unikniesz wtedy typowej pułapki polegającej na wyborze "podobnie wyglądającego" oznaczenia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To część instalacji teletechnicznej w obiekcie, która doprowadza sygnał (np. telefoniczny lub inny sygnał po miedzi) od punktu wejścia/operatora do mieszkań i punktów abonenckich. Obejmuje trasy kablowe, elementy rozdziału oraz zakończenia w lokalach.
Kabel telekomunikacyjny jest zwykle projektowany do torów sygnałowych i często ma żyły zorganizowane w pary (dla obwodów symetrycznych). Kable energetyczne dobiera się do zasilania (napięcie, obciążalność). Na egzaminie kluczowe jest skojarzenie przeznaczenia z oznaczeniem i konstrukcją kabla.
Ponieważ typowy tor abonencki realizuje się dwiema żyłami pracującymi jako para. Taka konstrukcja ułatwia prowadzenie wielu niezależnych torów w jednym kablu i porządkowanie instalacji w pionach oraz szachtach. Dodatkowo pary ograniczają podatność na zakłócenia w porównaniu z żyłami "luzem".
Najczęściej: przeznaczenie (telekomunikacyjny vs energetyczny), liczba par lub żył oraz średnica/przekrój żył. W pytaniach testowych nie wystarczy dopasować samej liczby żył — trzeba rozumieć, do jakiego typu instalacji kabel jest przewidziany i jakie tory ma obsłużyć w budynku.
Tak, bo wpływa na parametry elektryczne toru (m.in. rezystancję żył) i w praktyce wiąże się z typowym doborem dla instalacji miedzianych w budynkach. Na egzaminie jest to zwykle element rozpoznania "typowego" kabla abonenckiego, ale zawsze w połączeniu z właściwym przeznaczeniem.
Gdy w budynku trzeba obsłużyć wiele lokali/punktów abonenckich albo przewiduje się rezerwę na rozbudowę. Większa liczba par ułatwia wykonanie pionu/odcinka zbiorczego bez dokładania kolejnych kabli. Na egzaminie jest to częsty kontekst dla budynków wielorodzinnych.
Bo mają inne przeznaczenie i parametry konstrukcyjne, a dobór "na oko" może pogorszyć pracę toru sygnałowego, utrudnić terminowanie i prowadzić do niezgodności z projektem. W praktyce powoduje to błędy odbiorowe i kosztowne poprawki. Egzamin sprawdza umiejętność uniknięcia takiej pomyłki.
Najczęściej: wybór po podobieństwie oznaczeń, skupienie się tylko na liczbie żył, ignorowanie faktu, że tor abonencki to para żył, oraz mylenie kabli teletechnicznych z elektrycznymi. Pomaga zasada: najpierw identyfikuj typ (telekomunikacja), dopiero potem szczegóły (pary, średnica).
Średnica to za mało. Trzeba porównać konstrukcję (pary czy żyły pojedyncze), przeznaczenie instalacyjne oraz typowe zastosowanie w sieciach abonenckich. Na egzaminie odpowiedź poprawna zwykle jest jedyną, która jednoznacznie wskazuje kabel telekomunikacyjny wieloparowy do instalacji wewnątrzbudynkowej.
Najczęściej występują odcinki wspólne (pion/odcinek zbiorczy) oraz odejścia do lokali, ale szczegóły zależą od projektu i technologii. Dla egzaminu istotne jest zrozumienie, że część wspólna wymaga kabla o większej liczbie par, aby rozprowadzić tory do wielu mieszkań.
info

Statystycznie 52% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Materiały:

  • Instrukcje i katalogi producentów kabli telekomunikacyjnych (opis zastosowań i oznaczeń)
  • Podręczniki/kompendia z zakresu instalacji teletechnicznych w budynkach
  • Materiały szkoleniowe operatorów/instalatorów dotyczące instalacji abonenckich w budynkach

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego