W systemach Linux kopię zapasową wybranych plików bardzo często wykonuje się przez archiwizację, czyli spakowanie wskazanych plików/katalogów do jednego pliku archiwum. Do tego właśnie służy program tar (od "tape archive"). Umożliwia on:
- utworzenie archiwum (np. z katalogu projektu),
- zachowanie struktury katalogów i nazw plików,
- odtworzenie danych przez rozpakowanie archiwum,
- często także połączenie z kompresją (np. tworzenie archiwów .tar.gz).
Dlatego w kontekście "kopii zapasowej wybranych plików z wiersza poleceń" odpowiedź tar jest właściwa: pozwala szybko zebrać dane do jednego pliku i przenieść go na inny nośnik lub serwer.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- set – to polecenie powłoki (shella) związane z wyświetlaniem/ustawianiem parametrów i zmiennych środowiskowych lub opcji pracy powłoki. Nie jest narzędziem do archiwizacji danych.
- cal – służy do wyświetlania kalendarza w terminalu. Nie tworzy archiwów ani kopii plików.
- gdb – GNU Debugger, narzędzie programistyczne do debugowania programów. Nie jest przeznaczone do tworzenia kopii zapasowych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach widzisz zestaw poleceń o różnych zastosowaniach, szukaj tego, które kojarzy się z archiwum/pakowaniem (tar). Pamiętaj też, że kopia zapasowa może być realizowana na różne sposoby, ale w takich pytaniach zwykle chodzi o klasyczne narzędzie archiwizujące.
