Pytanie sprawdza umiejętność rozpoznania urządzenia metalurgicznego właściwego dla etapu wytopu kamienia miedziowego. Kamień miedziowy jest produktem pośrednim w pirometalurgii miedzi, powstającym w wyniku przetwarzania materiału wsadowego (np. koncentratów siarczkowych) w warunkach, w których tworzy się faza siarczkowa oraz żużel. Dlatego w tym etapie kluczowe są: sposób doprowadzenia powietrza/tlenu, charakter pracy urządzenia (ciągły lub okresowy), kształt i elementy konstrukcyjne widoczne na rysunku.
Odpowiedź "B" jest poprawna, ponieważ wskazuje na rysunku agregat, który jest przeznaczony do prowadzenia procesu skutkującego otrzymaniem kamienia miedziowego. Właściwe urządzenie w tym miejscu ciągu technologicznego musi umożliwiać rozdział faz (żużel–kamień) oraz prowadzenie reakcji topienia i utleniania w stopniu typowym dla etapu wytopu kamienia.
Pozostałe propozycje są błędne, bo odpowiadają urządzeniom kojarzonym z innymi operacjami metalurgicznymi lub z inną logiką prowadzenia procesu. Typowe pomyłki wynikają z mylenia wytopu z konwertowaniem (gdzie celem jest dalsze utlenianie i przejście do miedzi surowej) albo z utożsamiania dowolnego pieca z etapem wytwarzania kamienia. Na egzaminie warto analizować rysunek pod kątem cech konstrukcyjnych (np. sposób wdmuchu, orientacja zbiornika, obecność dysz/lanic, charakterystyczne elementy osprzętu), a następnie dopasować je do funkcji etapu procesu.
Wskazówka: najpierw ustal, jaki produkt ma powstać (tu: kamień miedziowy), potem przypomnij sobie jakie warunki procesu są do tego potrzebne, a dopiero na końcu wybieraj urządzenie, którego konstrukcja te warunki umożliwia.
