Zaciskanie tulejek (końcówek kablowych) na przewodach linkowych to czynność, w której liczy się nie tylko "mocne ściśnięcie", ale przede wszystkim kontrolowany kształt zacisku. Tulejka powinna zostać równomiernie zgnieciona w profilu przeznaczonym dla danego przekroju żyły, tak aby:
- uzyskać pewny, trwały kontakt elektryczny,
- nie przeciąć i nie rozwarstwić drucików linki,
- zapewnić powtarzalność i odporność połączenia na drgania.
Odpowiedź "uniwersalne cęgi serwisowe" jest poprawna, ponieważ takie wielofunkcyjne szczypce dla elektryków mają matryce zaciskowe (oznaczone zwykle przekrojami), które umożliwiają prawidłowe zaciśnięcie tulejki. Często łączą też inne funkcje (np. cięcie przewodów, ściąganie izolacji), ale o poprawności decyduje właśnie obecność matryc do zaciskania.
Odpowiedź "uniwersalne cęgi typu "żaba" jest błędna: to narzędzie nastawne do chwytania elementów mechanicznych. Może zdeformować tulejkę przypadkowo, lecz nie zapewnia właściwego profilu i powtarzalnej jakości zacisku, co w instalacjach jest niedopuszczalne praktycznie (ryzyko luźnego styku i grzania).
Odpowiedź "kleszcze" jest zbyt ogólna i w typowym rozumieniu oznacza narzędzie chwytające (często do pracy w trudno dostępnych miejscach). Nie jest to narzędzie przeznaczone do wykonywania kontrolowanych zacisków na tulejkach.
Odpowiedź "cęgi boczne" również jest błędna, bo ich funkcją jest cięcie przewodów. Próba "zaciskania" nimi zwykle niszczy tulejkę, może uszkodzić żyły i skutkuje połączeniem o słabej przewodności oraz niskiej trwałości.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się narzędzie z matrycami do zaciskania, to ono jest właściwe do tulejek – pozostałe narzędzia do chwytania/cięcia nie zastępują zaciskarki.
