W zadaniu trzeba policzyć, jak zmieni się zużycie kleju, gdy zmieni się powierzchnia do wykonania robót. Założenie jest takie, że zużycie jest proporcjonalne do metrażu (stała "wydajność").
1) Obliczenie powierzchni ścian
Pomieszczenie ma wymiary 5,0 m × 3,0 m i wysokość 2,5 m. Tapetuje się ściany, więc liczymy powierzchnię czterech ścian jako: obwód pomieszczenia × wysokość.
Obwód: 2·(5,0 + 3,0) = 2·8,0 = 16,0 m.
Powierzchnia ścian: 16,0 m · 2,5 m = 40,0 m2.
2) Zastosowanie proporcji zużycia kleju
Podano, że 100 g kleju wystarcza na 20 m2. Powierzchnia do wykonania wynosi 40 m2, czyli jest dwukrotnie większa niż 20 m2.
Zatem zużycie kleju też jest dwukrotnie większe: 100 g · 2 = 200 g.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "100 g" – to ilość dla 20 m2, a tu wychodzi 40 m2, więc nie może wystarczyć przy założeniu proporcjonalności.
- "250 g" – wynika zwykle z błędnej proporcji (np. pomylenia współczynnika 2 z 2,5) albo z doliczenia dodatkowych powierzchni bez podstaw (np. sufitu).
- "300 g" – typowy skutek przeszacowania metrażu (np. policzenia ścian jak 60 m2) lub błędnego zaokrąglania/niekontrolowanego mnożenia.
Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach materiałowych zawsze zapisuj w jednym miejscu: (a) co liczę (ściany/sufit/podłoga), (b) jednostki (m, m2, g), (c) proporcję "na ile m2 przypada…". To minimalizuje pomyłki rachunkowe i jednostkowe.
