Badanie pasma przenoszenia analogowej pętli abonenckiej polega na sprawdzeniu, jak tor tłumi sygnał w funkcji częstotliwości. W praktyce wykonuje się to przez podanie sygnału z generatora (o regulowanej częstotliwości) i pomiar poziomu na końcu toru, aby ocenić, czy charakterystyka w interesującym zakresie jest poprawna.
Dla klasycznej telefonii analogowej kluczowy jest zakres odpowiadający telefonicznemu pasmu mowy. Dlatego generator użyty do takiego testu musi umożliwiać zmianę częstotliwości w przedziale obejmującym dolną i górną granicę pasma wykorzystywanego w torze głosowym. Odpowiedź "20 Hz + 3 400 Hz" wskazuje właśnie taki przedział do przemiatania częstotliwości.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "500 Hz + 2 400 Hz" zawęża badanie do wąskiego fragmentu pasma – pomija niższe i wyższe składowe, przez co nie daje pełnej oceny przenoszenia toru.
- "20 Hz + 2 000 Hz" ucina górną część istotną dla zrozumiałości mowy; wyniki nie pokażą, czy tor poprawnie przenosi wyższe częstotliwości pasma telefonicznego.
- "500 Hz + 20 000 Hz" miesza wymagania audio (do 20 kHz) z telefonią; dodatkowo pomija niskie częstotliwości, więc nie odpowiada typowemu testowi toru abonenckiego dla mowy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz "pętlę abonencką" i "analogową telefonię", myśl o parametrach toru mowy, a nie o paśmie słyszalnym hi-fi. W zadaniach tego typu liczy się dobór zakresu pomiaru zgodnego z przeznaczeniem toru.
