W akumulatorach kwasowych (typowo kwasowo-ołowiowych) istotnym parametrem diagnostycznym jest gęstość elektrolitu, czyli roztworu kwasu w wodzie. To wielkość fizyczna opisująca "jak ciężka" jest ciecz w przeliczeniu na objętość. Do pomiaru gęstości cieczy stosuje się areometr (często nazywany też hydrometrem). Przyrząd ten jest wyskalowany tak, aby po zanurzeniu w elektrolicie wskazać jego gęstość na podstawie wyporu.
Dlaczego nie wystarczają mierniki elektryczne?
- "woltomierza" nie wybiera się, bo woltomierz mierzy napięcie. Napięcie może pośrednio informować o stanie akumulatora, ale nie jest pomiarem gęstości elektrolitu.
- "amperomierza" nie wybiera się, bo amperomierz mierzy natężenie prądu. Prąd zależy od obciążenia i warunków pomiaru; nie opisuje bezpośrednio właściwości elektrolitu.
- "halimetru" nie jest właściwy, ponieważ nie jest standardowym przyrządem do pomiaru gęstości elektrolitu w akumulatorach kwasowych.
W praktyce obsługowej dobór przyrządu wynika z tego, co ma być zmierzone: jeśli pytanie dotyczy gęstości cieczy, wybiera się przyrząd do gęstości (areometr), a nie przyrządy do parametrów elektrycznych. Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: gęstość → areometr, napięcie → woltomierz, prąd → amperomierz.
