W zadaniach z doboru sterownika PLC kluczowe jest wykonanie bilansu sygnałów wejściowych i wyjściowych. Najpierw identyfikuje się, które elementy obiektu są źródłem sygnałów dla sterownika (to zwykle wejścia: przyciski, czujniki, krańcówki, kontakty bezpieczeństwa), a które elementy sterownik ma wysterować (to zwykle wyjścia: styczniki, cewki zaworów, lampki, brzęczyki, przekaźniki).
Następnie zlicza się wymaganą liczbę wejść i wymaganą liczbę wyjść. Dobór "minimalnego zestawu" oznacza, że należy wybrać najmniejszą wersję sterownika, która jednocześnie spełnia oba warunki:
- liczba wejść sterownika jest nie mniejsza niż liczba wymaganych wejść,
- liczba wyjść sterownika jest nie mniejsza niż liczba wymaganych wyjść.
Odpowiedź "S7-200 o 14 wejściach i 10 wyjściach" jest poprawna, bo stanowi konfigurację, która (zgodnie z bilansem wynikającym z opisu elementów podłączonych do sterownika) zapewnia wystarczającą liczbę I/O, a jednocześnie nie jest przewymiarowana.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "S7-200 o 8 wejściach i 6 wyjściach" oraz "S7-200 o 6 wejściach i 4 wyjściach" to typowe pułapki: są mniejsze, ale przy sterowaniu windą w budynku wielokondygnacyjnym zwykle brakuje w nich I/O po uwzględnieniu wszystkich przycisków, czujników położeń, blokad drzwi i sygnalizacji. W efekcie nie spełniają minimalnych wymagań.
- "S7-200 o 24 wejściach i 16 wyjściach" najpewniej spełni wymagania, ale przeczy słowu minimalny: jest większy niż potrzeba, co zwiększa koszty i nie jest celem zadania.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zrób krótką tabelę "wejścia/wyjścia" i dopiero potem porównaj ją z parametrami wariantów sterownika. Unikniesz zarówno niedowymiarowania (za mało I/O), jak i przewymiarowania (za drogi sterownik).
