KWALIFIKACJA ELE5 - STYCZEŃ 2015

PYTANIE NR 36.
Dobierz prąd znamionowy wkładki topikowej mającej zapewnić ochronę przed przeciążeniem przewodu siłowego o symbolu YDY 4x 1,5 mm2 ułożonego na ścianie.
Ilustracja przedstawia tabelę z maksymalnymi wartościami prądów znamionowych wkładek topikowych typu gG do zabezpieczania
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobór wkładki topikowej do ochrony przeciążeniowej przewodu polega na przyjęciu prądu znamionowego zabezpieczenia nie większego niż dopuszczalna obciążalność długotrwała żył.
W praktyce dla przewodu miedzianego 1,5 mm2 najczęściej stosuje się 16 A, natomiast 20–35 A grozi przeciążeniem i przegrzewaniem przewodu.

Pełne wyjaśnienie:

Wkładka topikowa dobrana "pod przewód" ma przede wszystkim zapewnić ochronę przed przeciążeniem, czyli ograniczyć długotrwały prąd płynący w przewodzie do poziomu bezpiecznego dla jego izolacji i sposobu ułożenia.

W praktyce stosuje się zasadę doboru, aby prąd znamionowy zabezpieczenia nie był większy niż obciążalność długotrwała przewodu (upraszczając: zabezpieczenie ma zadziałać zanim przewód będzie się nadmiernie nagrzewał). Dla przewodów miedzianych o przekroju 1,5 mm2 w typowych warunkach instalacyjnych wartość 16 A jest powszechnie przyjmowana jako bezpieczna do ochrony przeciążeniowej.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "20 A" – często jest już zbyt duże dla 1,5 mm2 w wielu sposobach ułożenia, więc może dopuścić do pracy przewodu w warunkach przegrzewania zanim wkładka zadziała.
  • "25 A" – to zabezpieczenie typowe raczej dla większych przekrojów; przy 1,5 mm2 ryzyko przeciążenia jest jeszcze większe, zwłaszcza gdy kilka żył jest jednocześnie obciążonych lub przewód jest ułożony w sposób pogarszający chłodzenie.
  • "35 A" – zdecydowanie nie służy do ochrony przeciążeniowej przewodu 1,5 mm2; mogłoby chronić co najwyżej przed zwarciem, pozostawiając przewód narażony na długotrwałe przeciążenie.

Na egzaminie warto pamiętać, że dobór zależy od szczegółów: sposób ułożenia (na ścianie, w rurze, w tynku), temperatura otoczenia, liczba obciążonych żył i typ zabezpieczenia. Jeśli te dane nie są podane, pytania zwykle celują w standardowe skojarzenie: 1,5 mm2 → 16 A dla ochrony przeciążeniowej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Dobiera się go tak, aby zabezpieczenie chroniło przewód przed długotrwałym przeciążeniem, czyli by prąd znamionowy wkładki nie przekraczał dopuszczalnej obciążalności przewodu w danych warunkach ułożenia. Dla 1,5 mm2 często spotyka się 16 A, ale zawsze liczą się warunki montażu.
Bo zbyt duże zabezpieczenie może nie zadziałać przy przeciążeniu, a przewód będzie się grzał ponad dopuszczalny poziom. Skutkiem mogą być uszkodzenia izolacji, przyspieszone starzenie przewodu, a w skrajnych przypadkach zagrożenie pożarowe. Wkładka ma chronić przewód, nie tylko instalację przed zwarciem.
To zapewnienie, że przy długotrwałym zbyt dużym prądzie zabezpieczenie odłączy obwód zanim temperatura przewodu przekroczy wartości bezpieczne dla izolacji i sposobu ułożenia. Przeciążenie to nie zwarcie: prąd może być "tylko" trochę za duży, ale działa długo i nagrzewa przewód.
Najczęściej: sposób ułożenia (na ścianie, w rurze, w tynku, w korytku), temperatura otoczenia, liczba jednocześnie obciążonych żył, grupowanie kilku przewodów obok siebie oraz warunki chłodzenia. Te czynniki mogą znacząco obniżyć dopuszczalny prąd i wymusić mniejsze zabezpieczenie.
Nie zawsze. Obciążalność zależy od tego, ile żył jest obciążonych i jak odprowadzane jest ciepło. Więcej obciążonych żył w jednej powłoce zwykle oznacza gorsze warunki cieplne i mniejszą dopuszczalną wartość prądu. Dlatego doboru nie robi się wyłącznie "po przekroju".
Wyłączniki nadprądowe stosuje się powszechnie w instalacjach budynkowych ze względu na wygodę (reset zamiast wymiany wkładki) i łatwiejszą selektywność w typowych układach. Wkładki topikowe są nadal używane m.in. w rozdzielnicach, w torach głównych i tam, gdzie potrzebna jest duża zdolność wyłączania.
Dobór na przeciążenie dotyczy długotrwałego nagrzewania przewodu i opiera się o jego obciążalność. Dobór na zwarcie dotyczy zdolności szybkiego wyłączenia bardzo dużego prądu oraz spełnienia warunku samoczynnego wyłączenia zasilania. W praktyce trzeba spełnić oba warunki jednocześnie.
Nie zawsze, bo przy niekorzystnych warunkach (wysoka temperatura, grupowanie wielu przewodów, ułożenie ograniczające chłodzenie) dopuszczalny prąd może być mniejszy i wtedy 16 A może okazać się za duże. Jednak w zadaniach egzaminacyjnych bez dodatkowych danych często przyjmuje się typowe warunki i wartość 16 A.
Najczęściej: dobieranie "na zapas" większej wkładki, pomijanie sposobu ułożenia przewodu, mylenie przeciążenia ze zwarciem oraz nieuwzględnianie liczby obciążonych żył. Błędem jest też dobór wyłącznie pod odbiornik, bez sprawdzenia, czy przewód i jego izolacja to bezpiecznie przeniosą.
Ćwicz schemat: rozpoznaj przekrój i typ przewodu, określ sposób ułożenia, odczytaj lub oszacuj obciążalność, a potem dobierz prąd znamionowy zabezpieczenia tak, by chroniło przewód. Warto powtarzać typowe pary przekrój–zabezpieczenie oraz rozumieć, kiedy trzeba zmniejszać In przez warunki montażu.
info

Statystycznie 31% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Źródła:

  • PN-HD 60364 (seria), część 5-52: Dobór i montaż wyposażenia elektrycznego — Oprzewodowanie (tabele obciążalności prądowej i współczynniki korekcyjne)
  • PN-EN 60269 (seria), Bezpieczniki topikowe niskonapięciowe (wymagania i zasady dotyczące wkładek topikowych)

Materiały:

  • Tablice obciążalności prądowej przewodów i kabli dla różnych sposobów ułożenia (materiały do elektroinstalatorstwa)
  • Materiały szkolne z doboru zabezpieczeń nadprądowych i topikowych w instalacjach nN
  • Dokumentacje techniczne wkładek topikowych (charakterystyki, przeznaczenie)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego