W naświetlarce kapstanowej podstawą uzyskania dokładności (czyli zgodności położenia i wymiarów naświetlonych elementów z danymi) oraz powtarzalności (czyli uzyskiwania tych samych wyników w kolejnych przebiegach) jest przede wszystkim stabilne prowadzenie i przesuw filmu.
Kapstan (rolka napędowa) wraz z elementem dociskowym odpowiada za to, aby film był transportowany z możliwie stałą prędkością i bez poślizgu. Jeżeli układ transportu jest źle wyregulowany (np. niewłaściwy docisk, poślizg, nierówne prowadzenie), pojawiają się błędy: przesunięcia, różnice w skali, nierówna rejestracja czy lokalne zniekształcenia. Z tego powodu poprawną odpowiedzią jest wyregulowanie układu transportującego film.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Wykorzystanie systemu perforacji może służyć pozycjonowaniu lub pasowaniu w niektórych procesach, ale w naświetlarce kapstanowej nie jest podstawowym mechanizmem zapewniającym dokładność samego naświetlania. Gdy transport ma poślizg, sama perforacja nie zagwarantuje stabilnego posuwu w trakcie ekspozycji.
- Zastosowanie rastra o liniaturze powyżej 200 lpi dotyczy charakterystyki obrazu/rastra i doboru parametrów reprodukcji, a nie mechanicznej powtarzalności ruchu filmu w urządzeniu. Wysoka liniatura może wręcz zwiększać wrażliwość na błędy, ale nie jest metodą "uzyskania" dokładności transportu.
- Zachowanie stałego kąta padania promienia laserowego to zagadnienie geometrii/układu optycznego. W praktyce kluczowym czynnikiem dla powtarzalności w kapstanie jest powtarzalny posuw medium. Nawet przy poprawnej optyce, niestabilny transport spowoduje błędy położenia naświetlenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się słowo kapstan, najczęściej pytanie dotyczy transportu medium (rolka napędowa, docisk, prowadzenie) i jego wpływu na rejestrację oraz stabilność procesu.
