Kosztorysy różnią się przede wszystkim momentem sporządzenia oraz celem. Gdy w treści mowa o rzeczywistych kosztach wykonania gazociągu i o wynagrodzeniu przysługującym wykonawcy, kluczowe jest to, że chodzi o dokument służący do rozliczenia po zakończeniu robót.
"Kosztorys powykonawczy" wiąże się z etapem po realizacji. Opiera się na faktycznie wykonanych ilościach robót i rzeczywiście poniesionych kosztach (w praktyce: na danych wynikających z wykonania i rozliczenia robót), dzięki czemu stanowi podstawę do ustalenia końcowej wartości robót oraz należności wykonawcy.
Pozostałe nazwy odnoszą się do innych etapów:
- "Kosztorys inwestorski" jest przygotowywany po stronie inwestora zwykle przed rozpoczęciem robót jako podstawa planowania i porównywania ofert; nie jest opisem kosztów rzeczywiście poniesionych.
- "Kosztorys ofertowy" dotyczy etapu składania oferty przez wykonawcę; odzwierciedla proponowaną cenę/wycenę przed realizacją, a nie końcowe koszty rzeczywiste.
- "Kosztorys dodatkowy" wiąże się z robotami dodatkowymi lub zmianami zakresu; sam termin nie oznacza z definicji rozliczenia całej inwestycji na podstawie rzeczywistego wykonania.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: jeśli pytanie podkreśla "rzeczywiste" koszty i rozliczenie po wykonaniu, najczęściej chodzi o dokument powykonawczy. Jeśli mowa o przygotowaniu budżetu inwestora lub ocenie ofert przed robotami, wówczas pojawia się kontekst inwestorski lub ofertowy.
