W archiwistyce dokumentacja techniczna (nieaktowa) bywa porządkowana inaczej niż typowe akta spraw. W budownictwie dokumentacja projektowa i wykonawcza ma strukturę wynikającą z organizacji procesu inwestycyjnego oraz z podziału na opracowania branżowe. Oznacza to, że ta sama inwestycja/obiekt posiada osobne części przygotowane przez różne specjalności (branże), np. architektoniczną, konstrukcyjną, sanitarną, elektryczną czy drogową.
Dlatego prawidłowe kryterium porządkowania w pokazanym przykładzie to branże. Dodatkowo metryczka rysunku technicznego standardowo zawiera pole "Branża", które identyfikuje, do jakiej specjalności należy dany rysunek (np. zagospodarowanie terenu jako część określonego zakresu branżowego). W praktyce ułatwia to kompletowanie projektu i szybkie wyszukiwanie właściwych rysunków podczas realizacji oraz późniejszej eksploatacji obiektu.
- Tematów – to kryterium zbyt ogólne. "Temat" nie odpowiada formalnemu podziałowi opracowań w dokumentacji budowlanej i może prowadzić do mieszania dokumentów różnych specjalności.
- Formatów – format (np. A4, A3) jest cechą techniczną nośnika, a nie układu merytorycznego. W archiwum format może wpływać na sposób przechowywania, ale nie powinien być podstawowym kluczem porządkowania treści projektu.
- Metadanych – metadane służą do opisu i ewidencji (np. tytuł rysunku, numer, data, projektant), lecz same w sobie nie stanowią sensownego, jednolitego układu rzeczowego. Układ branżowy jest prostszy i zgodny z praktyką projektową.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz rysunek z metryczką, zwróć uwagę na pola opisowe (np. "Branża", "Nr rysunku", "Skala"). Często podpowiadają one właściwe kryterium porządkowania i identyfikacji dokumentu.
