Dokumentacja rehabilitacyjno-terapeutyczna uczestnika WTZ powinna przede wszystkim odzwierciedlać proces terapii: co jest celem pracy, jakie metody i formy wsparcia zaplanowano, jak monitoruje się postępy oraz jak zapewnia się współpracę z osobami wspierającymi uczestnika.
Odpowiedź "indywidualny plan terapii, dane osobowe uczestnika, formy kontaktu z opiekunami" jest właściwa, ponieważ:
- indywidualny plan terapii porządkuje cele, działania i kierunek oddziaływań (to rdzeń dokumentacji terapeutycznej);
- dane osobowe uczestnika umożliwiają prawidłową identyfikację dokumentacji i przypisanie jej do konkretnej osoby;
- formy kontaktu z opiekunami wspierają współpracę z rodziną/opiekunami, co w praktyce jest istotne dla ciągłości oddziaływań i organizacji wsparcia.
Pozostałe propozycje zawierają elementy, które mogą występować w dokumentacji placówki, ale nie stanowią typowego zestawu dokumentacji rehabilitacyjno-terapeutycznej:
- "podanie o przyjęcie, orzeczenie o niepełnosprawności, lista obecności" – to przede wszystkim dokumenty formalno-administracyjne (kwalifikacja, rekrutacja, potwierdzanie udziału), a nie opis procesu terapii.
- "wywiad środowiskowy, ewidencja zużycia materiałów, harmonogram zajęć" – wywiad może wspierać diagnozę, ale ewidencja materiałów i harmonogram to narzędzia organizacyjne/rozliczeniowe, nie opis terapii konkretnej osoby.
- "dziennik zajęć, dane osobowe, sposób dowozu uczestnika" – dane osobowe są istotne, lecz sposób dowozu dotyczy logistyki, a dziennik zajęć nie zastępuje planu terapii (nie musi zawierać celów, indywidualizacji i ewaluacji).
Wskazówka egzaminacyjna: w takich pytaniach szukaj odpowiedzi, która łączy planowanie terapii (plan/cele) z identyfikacją osoby oraz informacjami potrzebnymi do współpracy (kontakt), a unika dokumentów stricte organizacyjnych (listy, grafiki, ewidencje).