W archiwistyce zakładowej stosuje się kategorie archiwalne, które informują o sposobie dalszego postępowania z dokumentacją (np. przechowywanie, przekazanie, brakowanie) oraz o czasie przechowywania. Część dokumentacji nie daje się jednak łatwo zakwalifikować "od razu", ponieważ jej znaczenie i wartość mogą zależeć od treści, kontekstu powstania lub powiązań z innymi aktami.
Właśnie dla takiej dokumentacji stosuje się oznaczenie BE: są to dokumenty, które poddaje się ekspertyzie archiwalnej w celu oceny wartości i dopiero na tej podstawie ustala się ich kwalifikację (np. czy mają pozostać do dłuższego przechowywania, czy mogą być przeznaczone do brakowania po spełnieniu warunków). Istotą kategorii BE jest więc to, że decyzja wymaga dodatkowej oceny merytorycznej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- AE – może sugerować "archiwalne", ale pytanie dotyczy dokumentów wymagających oceny przed ustaleniem kwalifikacji; sama litera "A" nie opisuje tu mechanizmu ekspertyzy.
- CE – to skrót niepasujący do opisu w pytaniu; nie wynika z niego związek z ekspertyzą archiwalną jako warunkiem ustalenia kwalifikacji.
- DE – podobnie jak wyżej: oznaczenie nie wskazuje na procedurę ekspertyzy i nie odpowiada sensowi pytania.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach, gdzie pojawia się sformułowanie "w celu oceny wartości" oraz "ustalenia kwalifikacji" i dodatkowo pada słowo "ekspertyza", kluczowe jest skojarzenie z kategorią, która zakłada konieczność oceny specjalistycznej przed decyzją końcową — czyli BE.
