Aby dobrać minimalną liczbę nitów, korzysta się z warunku, by naprężenie ścinające w nicie nie przekroczyło wartości dopuszczalnej kt.
Krok 1. Zapisz zależność na naprężenie ścinające
Jeżeli siła rozciągająca F rozdziela się równomiernie na n nitów, to na każdy nit przypada siła F/n. Naprężenie ścinające w przekroju nitu:
τ = (F/n) / S = F/(n·S).
Krok 2. Zastosuj warunek dopuszczalny
Wymagamy: τ ≤ kt, czyli:
F/(n·S) ≤ kt.
Krok 3. Przekształć nierówność do postaci na n
n ≥ F/(kt·S).
Krok 4. Podstaw dane (z kontrolą jednostek)
F = 10 kN = 10 000 N.
kt = 100 MPa = 100·106 Pa = 100·106 N/m2.
S = 0,00005 m2.
kt·S = 100·106 · 0,00005 = 5 000 N.
Krok 5. Oblicz minimalną liczbę nitów
n ≥ 10 000 / 5 000 = 2. Ponieważ liczba nitów musi być całkowita, minimalnie potrzebne są 2 nity.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 4 – spełnia warunek, ale nie jest minimalne; to przewymiarowanie względem danych.
- 5 – również spełnia warunek, lecz nie jest minimalne; często wynika z błędnego "zapasowego" myślenia bez obliczeń.
- 10 – zdecydowanie nie jest minimalne; taka wartość bywa wybierana przy błędzie jednostek lub przy intuicyjnym dodawaniu nadmiernego zapasu.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw policz nośność jednego nitu na ścinanie (kt·S), a potem podziel F przez tę nośność i wynik zaokrąglij w górę do liczby całkowitej.