Lokata bankowa jest składnikiem majątku jednostki, więc ujmuje się ją po stronie aktywów, a nie w pasywach. Odpowiedzi dotyczące kapitałów własnych i kapitałów obcych są błędne, ponieważ kapitały opisują źródła finansowania (pasywa), a lokata opisuje zainwestowane środki pieniężne (aktywa).
W bilansie kluczowe jest rozróżnienie na aktywa trwałe i aktywa obrotowe. Zgodnie z definicjami z ustawy o rachunkowości (art. 3 ust. 1 pkt 17–18) podstawowym kryterium jest okres (oraz zamiar utrzymywania składnika):
- aktywa trwałe – gdy składnik ma być wykorzystany/utrzymywany przez okres dłuższy niż 12 miesięcy (licząc od dnia bilansowego),
- aktywa obrotowe – gdy zostaną zrealizowane/wykorzystane w okresie do 12 miesięcy.
Dlatego dwuletnia lokata (o terminie wykupu przekraczającym 12 miesięcy od dnia bilansowego) spełnia kryterium ujęcia jako aktywa trwałe, najczęściej w grupie długoterminowych aktywów finansowych zgodnie ze schematem bilansu z Załącznika nr 1.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Aktywa obrotowe – byłyby właściwe tylko wtedy, gdy termin wykupu przypadałby w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego (np. lokata krótkoterminowa lub lokata długoterminowa tuż przed wykupem po reklasyfikacji).
- Kapitały własne – to np. kapitał podstawowy i wynik finansowy; nie opisują lokat.
- Kapitały obce – to zobowiązania wobec innych podmiotów; lokata nie jest zobowiązaniem, tylko należnym jednostce aktywem.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal, czy pozycja jest aktywem czy pasywem, a dopiero potem sprawdź kryterium 12 miesięcy od dnia bilansowego dla podziału na trwałe i obrotowe.
