Czynności materialno-techniczne (nazywane też czynnościami faktycznymi) to takie działania administracji, które polegają na wykonaniu określonej czynności w praktyce: zebraniu informacji, przyjęciu dokumentu, dokonaniu sprawdzenia, sporządzeniu zapisu, przekazaniu danych, doręczeniu, udzieleniu informacji itp. Kluczowe jest to, że nie są one samodzielnym rozstrzygnięciem sprawy w formie aktu władczego (np. decyzji), ani nie tworzą typowej umowy cywilnoprawnej.
Odpowiedź "przesłuchanie przez pracownika urzędu gminy osoby ubiegającej się o dodatek mieszkaniowy" odpowiada tej kategorii, bo opisuje praktyczną czynność urzędową wykonywaną w toku prowadzenia sprawy: zebranie informacji/wyjaśnień od strony. Taka czynność wspiera ustalenie stanu faktycznego i przygotowanie rozstrzygnięcia, ale sama w sobie nie przesądza jeszcze o przyznaniu lub odmowie świadczenia.
Pozostałe propozycje nie spełniają kryteriów czynności materialno-technicznej:
- "zorganizowanie akcji społecznej porządkowania miejskich terenów zieleni" ma charakter organizacyjno-społeczny (działanie w sferze organizowania przedsięwzięcia), a nie typowej czynności procesowej/faktycznej wobec strony w konkretnej sprawie administracyjnej.
- "sprzedaż przez gminę mieszkania komunalnego najemcy" to co do zasady czynność cywilnoprawna (umowa sprzedaży), gdzie gmina działa jak właściciel/strona umowy, a nie wykonuje pomocniczą czynność faktyczną w postępowaniu administracyjnym.
- "zawarcie porozumienia pomiędzy wojewodą a prezydentem miasta…" dotyczy współdziałania organów (instrument koordynacji/uzgodnień), a nie pojedynczej czynności faktycznej wykonywanej w obsłudze klienta lub w toku ustalania stanu faktycznego sprawy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się słowo sugerujące umowę (np. sprzedaż, porozumienie), warto sprawdzić, czy nie jest to forma prawna innego typu niż czynność materialno-techniczna. Z kolei czasowniki typu "przyjąć", "sprawdzić", "sporządzić", "przesłuchać/odebrać wyjaśnienia" częściej opisują czynności faktyczne.
