Pytanie dotyczy zasad grupowania działek w ewidencji gruntów i budynków (kataster). W praktyce geodezyjnej jednostka rejestru gruntów ma porządkować dane o gruntach tak, aby jednoznacznie wskazywać, które działki są ujmowane łącznie w rejestrze. Kluczowe są kryteria ewidencyjne i prawne, a nie tylko faktyczne korzystanie z terenu.
Poprawna jest odpowiedź: "Położone w jednym obrębie i wchodzące w skład jednej nieruchomości." Warunek jednego obrębu jest istotny, ponieważ obręb to podstawowa jednostka podziału ewidencyjnego, w ramach której prowadzi się identyfikację i zestawienia działek. Warunek jednej nieruchomości wskazuje na spójność ujęcia prawnego – działki mają stanowić jeden przedmiot praw rzeczowych w rozumieniu obrotu nieruchomościami.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo wprowadzają kryteria, które nie przesądzają o możliwości ujęcia działek w jednej jednostce rejestru gruntów:
- "Położone w jednym obrębie i objęte różnymi księgami wieczystymi." – różne księgi wieczyste zwykle oznaczają rozdzielenie stanu prawnego i odrębne nieruchomości, więc nie spełnia to warunku ujęcia jako jedna nieruchomość.
- "Położone w różnych obrębach i dzierżawione od jednego właściciela." – dzierżawa dotyczy władania, a nie własności i nie tworzy wspólnej nieruchomości. Dodatkowo różne obręby rozbijają ujęcie ewidencyjne.
- "Położone w różnych obrębach i należące do jednego właściciela." – sam fakt jednego właściciela nie znosi podziału na obręby i nie przesądza o tym, że działki stanowią jedną nieruchomość w sensie rejestrowym.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o EGiB zawsze oddzielaj kryteria ewidencyjne (obręb, identyfikatory) od kryteriów władania (dzierżawa, użytkowanie) i od kryteriów prawnych (nieruchomość, księga wieczysta). To pomaga uniknąć wyboru odpowiedzi "intuicyjnie brzmiącej", ale niezgodnej z definicjami.
