Elektroforeza to zjawisko elektrokinetyczne wykorzystywane jako metoda rozdzielania: cząsteczki obdarzone ładunkiem elektrycznym (lub mające ładunek efektywny w danych warunkach pH) przemieszczają się w polu elektrycznym w kierunku elektrody o przeciwnym znaku. W praktyce analitycznej często prowadzi się ją w żelu (np. agarozowym lub poliakrylamidowym), który działa jak sito – dzięki temu rozdział zależy nie tylko od ładunku, ale też od rozmiaru i kształtu cząsteczek.
Odpowiedź "kwasów nukleinowych" jest właściwa, ponieważ elektroforeza żelowa jest jedną z podstawowych technik kontroli i analizy materiału genetycznego w laboratorium: pozwala rozdzielić fragmenty kwasów nukleinowych różniące się długością, ocenić obecność/ilość produktu reakcji, a także wstępnie sprawdzić jakość próbki. Wynik obserwuje się zwykle w postaci prążków po barwieniu/uwidocznieniu.
- Odpowiedź "nawozów" jest nieadekwatna: nawozy to złożone mieszaniny soli i związków nieorganicznych/organicznych; ich rutynową kontrolę częściej łączy się z metodami takimi jak miareczkowanie, spektrofotometria czy chromatografia, a nie z elektroforezą jako podstawową techniką.
- Odpowiedź "paliw" również nie pasuje do typowych zastosowań: paliwa są mieszaninami węglowodorów i dodatków, które standardowo analizuje się metodami chromatograficznymi i spektroskopowymi. Elektroforeza wymaga zwykle analitów zdolnych do migracji w polu elektrycznym w odpowiednim ośrodku.
- Odpowiedź "tłuszczów nienasyconych" jest myląca: lipidy są na ogół słabo rozpuszczalne w wodnych buforach i nie są typowym materiałem do klasycznej elektroforezy żelowej stosowanej w nauczaniu podstawowym. W analizie lipidów częściej spotyka się chromatografię i metody spektrometryczne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się elektroforeza jako metoda rozdzielania w żelu, najczęściej chodzi o biomolekuły (zwłaszcza kwasy nukleinowe lub białka). W przedstawionym zestawie odpowiedzi jedyną pasującą grupą są kwasy nukleinowe.
