Glukoza jako aldoheksoza ma dwa "końce" cząsteczki, które mogą ulegać utlenianiu:
- C1: grupa aldehydowa –CHO,
- C6: grupa alkoholowa pierwszorzędowa –CH2OH.
W zależności od tego, która grupa zostanie utleniona, powstają różne kwasy pochodne glukozy. Dla kwasu glukuronowego charakterystyczne jest to, że utlenieniu ulega wyłącznie grupa –CH2OH przy C6, która przechodzi w –COOH. Jednocześnie grupa –CHO przy C1 pozostaje zachowana, więc związek nadal ma właściwości redukujące typowe dla aldehydów.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "I‑rzędowej grupy –CH2OH" (czyli alkoholu pierwszorzędowego na C6).
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo opisują inne możliwe ścieżki utleniania glukozy:
- "grupy aldehydowej" dotyczy utlenienia C1 (aldehyd → kwas karboksylowy). To prowadzi do kwasu glukonowego, a nie glukuronowego.
- "II‑rzędowej grupy CHOH" sugeruje utlenianie alkoholu drugorzędowego w łańcuchu, co nie odpowiada typowemu powstawaniu kwasów uronowych z glukozy; kluczowe jest utlenienie końcowej grupy –CH2OH.
- "grupy –CHO i I‑rzędowej grupy –CH2OH" oznaczałoby utlenienie zarówno C1, jak i C6. Taki produkt to kwas glukarowy (dikarboksylowy), a nie glukuronowy.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj mapę: glukonowy = C1, glukuronowy = C6, glukarowy = C1 + C6. To pozwala szybko dopasować, która grupa w glukozie uległa utlenieniu.