Połać dachowa to skośna (lub płaska) powierzchnia dachu, po której spływa woda i na której układa się pokrycie (np. dachówkę, blachę, papę). Jeżeli na rysunku oznaczenie dotyczy fragmentu "płaszczyzny" dachu, właściwym terminem jest właśnie połać.
Okap nie jest powierzchnią, tylko strefą/krawędzią w dolnej części dachu – to miejsce zakończenia połaci, zwykle z wysunięciem poza lico ściany, gdzie często znajduje się rynna. W praktyce dekarskiej "przy okapie" oznacza prace w dolnym pasie dachu (np. obróbki, pas nadrynnowy/podrynnowy).
Kalenica to najwyższa linia (grzbiet) dachu, czyli miejsce, gdzie spotykają się dwie połacie po przeciwnych stronach. Kalenica jest więc linią przecięcia połaci, a nie samą połacią.
Naroże (linia narożna/"grzbiet narożny") to zewnętrzna ukośna krawędź powstająca na dachu wielospadowym, gdy dwie połacie stykają się pod kątem, tworząc wypukłe załamanie. Podobnie jak kalenica, naroże opisuje przede wszystkim linię, a nie płaszczyznę.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń, czy oznaczono powierzchnię (połać), czy krawędź/linię (okap, kalenica, naroże). To proste rozróżnienie zwykle wystarcza do poprawnej odpowiedzi.
