Rzut więźby dachowej (plan więźby) służy do przedstawienia układu konstrukcji nośnej dachu widzianej "z góry", czyli w rzucie poziomym. W takim rysunku najistotniejsze jest rozmieszczenie elementów, które przenoszą obciążenia z połaci na podpory (ściany, płatwie, słupy). Dlatego w pierwszej kolejności pokazuje się rozstaw krokwi oraz ich układ.
Odpowiedź "krokwi." jest właściwa, ponieważ krokwie są podstawowymi elementami nośnymi w typowych rozwiązaniach więźby. Ich rozstaw wpływa m.in. na sztywność połaci, dobór przekrojów, a także na sposób montażu kolejnych warstw (membrany, kontrłat i łat) oraz pokrycia.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo dotyczą elementów wtórnych albo osprzętu, które nie są głównym celem rzutu więźby:
- "łat." — łaty należą do warstw pod pokrycie (rusztu pod dachówkę/blasę), a nie do zasadniczej konstrukcji więźby. Ich rozstaw bywa pokazywany na rysunkach dotyczących pokrycia, ale nie jest "przede wszystkim" celem rzutu więźby.
- "grzebieni okapowych." — to elementy wykończeniowe/ochronne w strefie okapu, związane z detalem okapu i zabezpieczeniem przed ptakami. Nie są miarą układu konstrukcji nośnej dachu.
- "uchwytów rynnowych." — uchwyty rynnowe dotyczą systemu odwodnienia (rynny) i montażu orynnowania. Ich rozstaw wynika z zasad montażu rynien, a nie z geometrii więźby; zwykle jest opisywany w detalach okapu lub instrukcjach systemowych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawia się "więźba" i "rzut", myśl o konstrukcji nośnej (krokwie, płatwie, słupy, jętki), a nie o elementach pokrycia czy orynnowania.
