Szkic tyczenia ma przede wszystkim ułatwić wykonanie prac realizacyjnych w terenie: pokazuje, co ma zostać wytyczone i jak te elementy odnoszą się do punktów osnowy realizacyjnej. W praktyce stosuje się czytelne konwencje graficzne (w tym barwy), aby osoba korzystająca ze szkicu od razu odróżniła elementy projektowane od tła sytuacyjnego.
Odpowiedź "Kontury projektowanych obiektów B-1 i B-2." jest właściwa, ponieważ to właśnie obrysy obiektów projektowanych są kluczową informacją w tyczeniu: wskazują geodecie i wykonawcy, gdzie w terenie powinien znaleźć się obiekt po realizacji. Zaznaczenie ich na czerwono pełni funkcję wyróżnienia elementu docelowego (projektu) względem pozostałych treści szkicu.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do celu wyróżnienia kolorem czerwonym w szkicu tyczenia:
- "Kontury istniejącego obiektu B-3." – obiekt istniejący zwykle stanowi odniesienie/kontekst sytuacyjny. Jego kontur może być istotny, ale nie jest elementem, który "ma powstać" w wyniku tyczenia obiektów B-1 i B-2.
- "Numery punktów osnowy realizacyjnej." – numery to opisy identyfikacyjne, potrzebne do powiązania z wykazami współrzędnych i do kontroli, lecz zwykle nie są tym, co się kolorystycznie eksponuje jako obiekt realizacji.
- "Boki osnowy realizacyjnej." – boki (połączenia) obrazują układ odniesienia i geometrię osnowy, ale są elementem pomocniczym. Ich wyróżnienie mogłoby nawet utrudnić odbiór szkicu, bo najważniejsze jest jednoznaczne pokazanie obrysu projektowanego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy szkicu tyczenia, najpierw zadaj sobie pytanie: "Co jest celem tyczenia?" Zwykle są to elementy projektowane (kontury, osie, naroża), a osnowa i elementy istniejące pełnią rolę odniesienia.
