W belce żelbetowej oprócz momentu zginającego działa często także siła tnąca. Jej skutkiem są naprężenia styczne i typowe zarysowanie ukośne (rysowanie pod kątem) w strefach, gdzie ścinanie jest duże, najczęściej w pobliżu podpór.
Elementy zbrojenia, które "pracują na ścinanie", to takie, które mogą przecinać potencjalne rysy ukośne i przenosić część obciążenia poprzez rozciąganie w zbrojeniu. Z tego względu odpowiedź "Pręty główne odgięte." jest poprawna: pręty odgięte mają odcinek ukośny, który może współpracować przy przenoszeniu siły tnącej (mechanizm analogiczny do zbrojenia ukośnego).
Pozostałe odpowiedzi są typowymi "pułapkami":
- "Pręty główne proste." – są projektowane przede wszystkim do przenoszenia rozciągania od zginania (w strefie rozciąganej belki). Mogą mieć wpływ pośredni na zachowanie elementu, ale nie są klasycznym zbrojeniem na ścinanie.
- "Pręty rozdzielcze." – ich rola wiąże się z rozdziałem zbrojenia, utrzymaniem układu i współpracą z innymi prętami (np. w elementach płytowych), a nie z przejmowaniem siły tnącej w belce jako podstawowa funkcja.
- "Pręty montażowe." – służą głównie do zmontowania szkieletu zbrojenia, utrzymania geometrii kosza i ułatwienia wiązania; nie są traktowane jako zasadnicze zbrojenie przejmujące ścinanie.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: ścinanie "lubi" zbrojenie, które przecina rysy ukośne (ukośne lub poprzeczne względem osi belki), a zginanie – zbrojenie wzdłużne w strefie rozciąganej.
