Etykieta wiązanki listowej służy do identyfikacji i kontroli opracowania wiązanki w procesie rozdzielczo-ekspedycyjnym. W wersji sporządzanej ręcznie jej rola jest uproszczona: ma umożliwić ustalenie, z jakiej placówki i z jakiego dnia pochodzi wiązanka oraz potwierdzić wykonanie czynności.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "odcisk datownika sporządzającego." Datownik identyfikuje placówkę (a przez to jednostkę organizacyjną, w której przygotowano wiązankę) oraz zawiera datę, co w praktyce spełnia funkcję potwierdzenia "kto i kiedy" na poziomie placówki.
Pozostałe propozycje nie są właściwe dla etykiety ręcznej:
- "datę i czas sporządzenia wiązanki." – czas (godzina/minuta) zwykle nie jest elementem wymaganym w prostych oznaczeniach ręcznych; kluczowa jest identyfikacja placówki i data.
- "nazwisko i imię osoby sporządzającej." – pełne dane osobowe nie są konieczne do identyfikacji pochodzenia wiązanki; w praktyce identyfikuje się placówkę poprzez datownik, a nie konkretnego pracownika z imienia i nazwiska.
- "identyfikator wiązanki wraz z kodem numerycznym." – tego typu identyfikatory są charakterystyczne dla systemów elektronicznych i automatycznie generowanych etykiet/oznaczeń, a nie dla etykiet sporządzanych ręcznie.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać zasadę: wersja ręczna = minimum danych potrzebnych do śledzenia pochodzenia. Gdy w odpowiedziach pojawiają się elementy "systemowe" (kody, identyfikatory, rozbudowane metadane), często dotyczą one wersji generowanych elektronicznie, nie ręcznych.
