W procedurze marży stosowanej w usługach turystyki logika rozliczenia podatku jest inna niż w klasycznym modelu "cena netto + VAT = cena brutto". W konsekwencji sposób prezentowania podatku na dokumencie sprzedaży też jest specyficzny.
Poprawna jest odpowiedź "kwoty podatku VAT.", ponieważ w fakturze marża dla biur podróży co do zasady nie pokazuje się podatku jako wyodrębnionej kwoty VAT dla nabywcy. Z perspektywy odbiorcy dokumentu kluczowa jest informacja, że sprzedaż została rozliczona w szczególny sposób (procedura marży), a nie rozbicie ceny na pozycję VAT tak jak przy typowej fakturze.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo dotyczą elementów, które zwykle są potrzebne, aby faktura identyfikowała transakcję i jej strony:
- "danych sprzedawcy." – brak danych sprzedawcy uniemożliwia prawidłową identyfikację wystawcy dokumentu i jest sprzeczny z podstawową funkcją faktury jako dokumentu sprzedaży.
- "nazwy towaru lub usługi." – faktura powinna opisywać przedmiot sprzedaży (w turystyce najczęściej usługę), aby było jasne, czego dotyczy należność.
- "określenia sposobu płatności." – ta informacja może występować na dokumencie (zwłaszcza w praktyce obrotu), ale nie jest typowym wyróżnikiem procedury marży; nie jest też tym elementem, który "charakterystycznie znika" w porównaniu do klasycznej faktury VAT.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy faktury "marża", zwróć uwagę na to, jak pokazuje się podatek. Najczęstszą pułapką jest automatyczne przenoszenie schematu klasycznej faktury VAT (gdzie kwota VAT jest jawna) na dokument w procedurze marży.