Faktura za usługi przewozowe jest przede wszystkim dokumentem podatkowo-rozliczeniowym. Oznacza to, że jej treść ma umożliwiać jednoznaczną identyfikację stron transakcji, opis usługi oraz prawidłowe rozliczenie podatku.
Kluczowe jest to, że obowiązkowe elementy faktury VAT są określone w zamkniętym (enumeratywnym) katalogu w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT. Jeżeli jakaś informacja nie występuje w tym katalogu, to nie jest elementem wymaganym (może być dodana fakultatywnie, ale jej brak nie czyni faktury błędną).
Dlatego poprawna jest odpowiedź "typu środka transportu." Taki parametr nie należy do ustawowych elementów faktury. W praktyce informacje techniczne o przewozie (np. rodzaj pojazdu, numer rejestracyjny, szczegóły trasy w ujęciu operacyjnym) występują w dokumentach przewozowych i spedycyjnych, a nie w samej fakturze.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo dotyczą danych, które co do zasady muszą znaleźć się na fakturze:
- "kwoty podatku VAT." – elementy związane z VAT (stawka/kwota) są wymagane, bo faktura służy rozliczeniu podatku i stanowi podstawę m.in. do odliczenia.
- "danych sprzedawcy." – identyfikacja stron (sprzedawcy i nabywcy) jest konieczna, aby dokument jednoznacznie wskazywał uczestników transakcji.
- "ceny usługi." – faktura musi pozwalać ustalić wartość świadczenia (np. cena jednostkowa, wartości), aby dało się prawidłowo wyliczyć należność i podatek.
Wniosek egzaminacyjny: na fakturze za transport wystarczy opis typu "usługa transportu towarów …", natomiast szczegóły środka transportu przenosi się do dokumentacji przewozowej.
