Zasada przechowywania dokumentów podatkowych jest powiązana z przedawnieniem zobowiązania podatkowego. Zgodnie z regułą z Ordynacji podatkowej podatnik ma obowiązek przechowywać księgi i związane z nimi dokumenty (w tym faktury) do czasu upływu okresu przedawnienia.
Kluczowe jest to, od kiedy liczy się przedawnienie: wynosi ono 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. To oznacza, że nie liczymy 5 lat od daty wystawienia faktury ani od końca roku, w którym był zakup, tylko od końca roku, w którym minął termin zapłaty podatku wynikającego z rozliczenia rocznego.
W zadaniu faktura jest z dnia 31.03.2015 r. i dotyczy środka trwałego amortyzowanego jednorazowo w miesiącu zakupu. Jednorazowa amortyzacja wpływa na ujęcie kosztu, ale nie zmienia zasady przechowywania dokumentu – nadal wiążemy go z rozliczeniem podatku za rok 2015.
Dla podatku dochodowego za 2015 r. termin płatności rozliczenia rocznego upływa w 2016 r. (w kontekście zadania: 30.04.2016). Zatem:
- rok, w którym upłynął termin płatności: 2016,
- początek liczenia 5 lat: od końca 2016 r., czyli od 31.12.2016,
- upływ 5 lat: 31.12.2016 + 5 lat = 31.12.2021.
Dlatego poprawna odpowiedź to 31 grudnia 2021 r.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo wynikają z typowych pomyłek:
- 31 grudnia 2020 r. – zbyt krótki okres, zwykle efekt liczenia 5 lat "od końca 2015 r." albo od samej daty zakupu.
- 31 marca 2020 r. – błąd polegający na liczeniu 5 lat od dnia faktury (31.03.2015 → 31.03.2020), co jest niezgodne z zasadą "od końca roku terminu płatności".
- 31 marca 2021 r. – kolejna wersja liczenia od daty faktury z przesunięciem o rok, bez zastosowania reguły końca roku i terminu płatności.
W praktyce, aby rozwiązywać takie zadania na egzaminie, warto stosować prosty schemat: ustal rok podatkowy → ustal termin płatności podatku za ten rok → weź koniec tego roku → dodaj 5 lat → otrzymasz datę, do której przechowujesz dokument.
