W tego typu zadaniu kluczowe jest zastosowanie cennika modułu reklamy prasowej, ponieważ to on określa, jak wydawca rozlicza powierzchnię reklamy (np. w modułach o określonych wymiarach lub w przedziałach powierzchni) oraz jaką stawkę stosuje dla emisji jednorazowej.
Krok 1: Ustalenie formatu reklamy.
Reklama ma wymiary 138 × 114 mm. To są dwie długości boków prostokąta, więc format opisuje powierzchnię zajmowaną w gazecie.
Krok 2: Przeliczenie formatu na jednostkę rozliczeniową z cennika.
W zależności od konstrukcji cennika należy:
- albo obliczyć pole (w mm²) i dopasować je do progu/zakresu cenowego,
- albo obliczyć, ile modułów mieści się w podanym formacie (i czy występuje ułamek modułu),
- albo dopasować reklamę do gotowego formatu z tabeli (jeśli cennik ma formaty katalogowe).
Najczęstsza pułapka to zaokrąglanie: jeśli cennik przewiduje rozliczanie "za rozpoczęty moduł", to nawet niewielkie przekroczenie wymiaru skutkuje naliczeniem kolejnego modułu.Krok 3: Odczyt stawki i obliczenie kosztu.
Po ustaleniu liczby modułów (lub właściwego przedziału) odczytuje się z cennika stawkę dla jednorazowej emisji i wylicza koszt całkowity. Wynik w zadaniu jest podany jako konkretna kwota, co oznacza, że po poprawnym dopasowaniu do cennika i wykonaniu mnożenia/zaokrągleń otrzymuje się tę wartość.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 69,00 zł – typowy wynik zaniżony, powstaje, gdy uczeń odczyta stawkę dla najmniejszego formatu lub policzy tylko 1 moduł zamiast wymaganej liczby.
- 300,00 zł – często wynika z błędnego dopasowania do niewłaściwego progu/formatu w tabeli albo z pominięcia reguły zaokrąglenia do pełnych modułów.
- 61,50 zł – wynik sugeruje użycie innej stawki (np. promocyjnej, dla innego typu ogłoszenia lub innego rozmiaru), albo błąd w odczycie kolumn/wierszy cennika.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy cennik podaje cenę za moduł, za mm²/cm², czy za formaty gotowe, oraz czy jest zapis "za rozpoczęty moduł". To najczęstsze źródło różnic między odpowiedziami.
