Ujednolicenie tego, jak firma jest postrzegana poprzez stałe elementy (nazwa, logo, kolorystyka) wymaga zestawu zasad, które mówią co jest elementem marki oraz jak wolno tego używać w praktyce. Takim uporządkowanym zbiorem reguł jest system identyfikacji wizualnej, często spisany w formie brandbooka/księgi identyfikacji.
System identyfikacji wizualnej obejmuje zwykle m.in.:
- budowę i warianty logotypu (np. podstawowy, monochromatyczny),
- pole ochronne i minimalne rozmiary znaku,
- paletę barw (np. barwy podstawowe i uzupełniające),
- typografię (zalecane kroje pisma i ich zastosowania),
- przykłady poprawnego i błędnego użycia na nośnikach.
Odpowiedź "szczegółowy media plan" jest nieadekwatna, bo media plan służy planowaniu gdzie, kiedy i za ile emitować przekaz (dobór mediów, terminy, budżety, GRP/impresje itp.), a nie standaryzacji wyglądu logo i kolorystyki.
Odpowiedź "brief reklamowy" także nie pasuje: brief porządkuje założenia kampanii lub projektu (cel, grupa docelowa, przekaz, ograniczenia, ton komunikacji, wymagania klienta). Może wspominać o marce, ale nie jest dokumentem, którego głównym zadaniem jest opis reguł stosowania identyfikacji.
Odpowiedź "system zarządzania strategicznego" jest zbyt szeroka i dotyczy sposobu prowadzenia organizacji (cele, przewagi konkurencyjne, zasoby), a nie konkretnego narzędzia do ujednolicania elementów wizualnych marki.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: jeśli w treści pojawiają się logo, nazwa, kolory, spójny wygląd, najczęściej chodzi o identyfikację wizualną i jej wytyczne.
