Segmentacja rynku polega na dzieleniu nabywców na grupy według określonych kryteriów, tak aby lepiej dopasować produkt i komunikację. Wśród klasycznych kryteriów wyróżnia się m.in. geograficzne, demograficzne, psychograficzne i behawioralne.
W przedstawionej sytuacji kluczowe jest to, że producent płatków nie opisuje klientów przez to, kim są, tylko przez to, jak i kiedy używają produktu. Firma, oferując różne smaki i budując "nawyk chrupania", próbuje zmienić oraz rozszerzyć okazje konsumpcji (nie tylko śniadanie, ale także przekąska w innych momentach dnia). To jest typowy przykład segmentacji behawioralnej, bo opiera się na zachowaniach: sytuacji użycia, nawykach oraz wzorcach konsumpcji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Demograficzne – dotyczy cech takich jak wiek, płeć, wykształcenie, dochód czy wielkość gospodarstwa domowego. W opisie nie ma żadnej cechy tego typu.
- Psychograficzne – odnosi się do stylu życia, wartości, osobowości czy zainteresowań. Choć słowo "nawyk" może mylnie kojarzyć się ze stylem życia, tutaj istotą jest okazja i sposób jedzenia, a nie wartości czy tożsamość konsumenta.
- Geograficzne – bazuje na regionie, klimacie, wielkości miejscowości lub obszarze sprzedaży. W treści nie ma żadnych odniesień do lokalizacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawiają się sformułowania typu "kiedy używa", "jak często kupuje", "w jakiej sytuacji spożywa", "jakiej korzyści szuka" – najczęściej chodzi o segmentację behawioralną.
