KWALIFIKACJA EKA7 - TEST WIEDZY NR 2

PYTANIE NR 14.
Firma zakupiła samochód za 50 000 zł, który ma być amortyzowany metodą degresywną z rocznym stawką procentową 30%. Jaką kwotę odpisu amortyzacyjnego powinieneś zaksięgować po pierwszym roku użytkowania?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpis amortyzacyjny za pierwszy rok liczymy jako wartość początkowa × roczna stawka. Dla 50 000 zł i 30%: 50 000 × 0,30 = 15 000 zł. Pozostałe kwoty nie wynikają z podanej stawki procentowej i zawyżają odpis.

Pełne wyjaśnienie:

Amortyzacja to systematyczne rozliczanie w czasie wartości środka trwałego poprzez odpisy amortyzacyjne, które ujmuje się jako koszt (w ujęciu bilansowym) lub koszt uzyskania przychodu (w ujęciu podatkowym – w zależności od spełnienia warunków).

W zadaniu podano:

  • wartość początkową samochodu: 50 000 zł,
  • roczną stawkę: 30%,
  • metodę: degresywną,
  • okres: pierwszy rok użytkowania.

Bez dodatkowych informacji (np. współczynnika czy przejścia na liniową w kolejnych latach) kluczowe jest to, że w pierwszym roku odpis oblicza się od wartości stanowiącej podstawę amortyzacji, czyli wprost z podanej stawki procentowej:

Odpis roczny = 50 000 zł × 30% = 50 000 × 0,30 = 15 000 zł.

Dlatego odpowiedź "15 000 zł" jest poprawna.

Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne?

  • "20 000 zł" odpowiadałoby stawce 40% (20 000/50 000), czyli innej niż podana w treści.
  • "25 000 zł" oznaczałoby 50% wartości początkowej, co nie wynika z żadnego parametru w zadaniu.
  • "30 000 zł" oznaczałoby 60% wartości początkowej, czyli rażąco zawyżony odpis względem 30%.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź, czy stawka jest roczna czy miesięczna, a dopiero potem licz. Jeśli pojawia się słowo "degresywna", nie dopowiadaj współczynników ani wyjątków, jeżeli nie zostały podane – w zadaniach testowych zwykle liczy się dokładnie z danych w treści.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Odpis amortyzacyjny to kwota ujmowana okresowo jako koszt, która odzwierciedla zużycie środka trwałego w czasie. Zmniejsza ona wartość księgową środka trwałego i wpływa na wynik finansowy (bilansowo) oraz może wpływać na podstawę opodatkowania (podatkowo).
Stosujesz prosty rachunek procentowy: 50 000 × 30%, czyli 50 000 × 0,30 = 15 000 zł. To roczny odpis, jeśli stawka jest roczna (jak w treści zadania).
Kwota 15 000 zł wynika bezpośrednio z danych: 30% z 50 000 zł. Kwota 20 000 zł odpowiadałaby stawce 40%, której zadanie nie podaje. Na egzaminie liczysz wyłącznie z parametrów podanych w treści.
Nie zawsze "zawsze", ale często w początkowym okresie odpisy mogą być wyższe, bo liczy się je od wyższej podstawy (np. wartości nieumorzonej). Jednak konkretna kwota zależy od stawki i zasad przyjętych w danym ujęciu (bilansowym lub podatkowym).
Najczęstsze błędy to: mylenie stawki rocznej z miesięczną, zły zapis procentu (30% jako 30 zamiast 0,30), nieuwzględnienie podstawy naliczenia oraz "dopowiadanie" współczynników metody degresywnej, gdy nie są one podane w zadaniu.
W praktyce odpisy ujmuje się najczęściej miesięcznie (dla wygody ewidencji i sprawozdawczości), ale w zadaniu egzaminacyjnym może być pytanie o kwotę roczną. Ważne jest odczytanie okresu wskazanego w treści.
Nie zawsze. W ujęciu podatkowym możliwość zaliczenia odpisów do kosztów zależy od spełnienia warunków (np. poprawnego ujęcia środka trwałego, zasad używania, limitów lub wyłączeń). W zadaniach testowych bywa to uproszczone do samego obliczenia odpisu.
Jeżeli masz roczny odpis (np. 15 000 zł), to miesięczny w równych ratach obliczasz jako 15 000/12 = 1 250 zł. To podejście jest typowe dla metody liniowej; w metodach niestandardowych miesięczne kwoty mogą się zmieniać.
Szukaj w treści wskazówek: słowa "podatkowa", "KUP", "CIT/PIT" sugerują ujęcie podatkowe, a "bilansowa", "polityka rachunkowości", "sprawozdanie finansowe" sugerują ujęcie bilansowe. Gdy brak wskazówek, zadania często testują sam rachunek procentowy.
Ćwicz: (1) szybkie obliczenia procentowe, (2) rozpoznawanie danych: wartość początkowa, stawka, okres, (3) różnice między metodą liniową i degresywną, (4) typowe księgowania kosztów amortyzacji. Rozwiązuj zestawy zadań z poprzednich lat.
info

Około 62% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że odpis amortyzacyjny za pierwszy rok liczymy jako wartość początkowa × roczna stawka.

Źródła:

  • Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity – zasady ujmowania amortyzacji w kosztach i ewidencji środków trwałych)
  • Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (zasady podatkowej amortyzacji środków trwałych – ujęcie ogólne)
  • Komitet Standardów Rachunkowości: Krajowy Standard Rachunkowości nr 11 "Środki trwałe" (zasady wyceny i amortyzacji – ujęcie bilansowe)

Materiały:

  • Podręcznik do rachunkowości finansowej: rozdział o amortyzacji środków trwałych
  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji EKA.7 dotyczące ewidencji środków trwałych
  • Przykładowe zadania egzaminacyjne z amortyzacji (metody i obliczenia)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego