W ocenie warunków pracy ważne jest rozróżnienie pomiędzy:
- przepisami prawa (które określają ogólne obowiązki pracodawcy w zakresie zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków),
- dokumentami wewnętrznymi zakładu (które porządkują organizację pracy w danej firmie),
- normami technicznymi (które podają szczegółowe wymagania i parametry techniczne dla konkretnych zagadnień).
Natężenie oświetlenia jest parametrem mierzalnym, a jego wymagany poziom zależy od rodzaju wykonywanych czynności (tzw. zadania wzrokowego), charakteru stanowiska i warunków otoczenia. Takie kryteria – w praktyce: wymagane poziomy oświetlenia oraz zasady ich doboru – są typowo opisane w normach dotyczących oświetlenia miejsc pracy. Z tego powodu, przy formułowaniu wniosków z przeglądu obiektów i stanowisk pracy, właściwym punktem odniesienia jest Polska Norma.
Odpowiedź "w Kodeksie pracy." jest nieadekwatna, ponieważ kodeks ma charakter ogólny: wskazuje obowiązki i prawa stron stosunku pracy, ale co do zasady nie jest dokumentem, który zawiera szczegółowe parametry techniczne, takie jak minimalne wartości natężenia oświetlenia dla różnych rodzajów prac.
Odpowiedź "w Regulaminie pracy." jest błędna, bo regulamin jest aktem wewnętrznym pracodawcy. Może opisywać organizację pracy, zasady porządkowe czy obowiązki pracownika, ale nie stanowi źródła powszechnie obowiązujących, technicznych wartości normatywnych dla oświetlenia. Ewentualnie może odwoływać się do norm, ale ich nie zastępuje.
Odpowiedź "w ogólnych przepisach BHP." również nie jest najlepszym wskazaniem dla szczegółowych poziomów natężenia oświetlenia. Tego typu przepisy zwykle formułują wymagania ogólne (zapewnienie odpowiedniego oświetlenia), natomiast konkretne kryteria techniczne i wartości stosuje się z norm.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać regułę: gdy pytanie dotyczy konkretnych parametrów technicznych środowiska pracy (np. natężenie oświetlenia), najczęściej właściwym źródłem szczegółów są normy, a nie regulaminy czy ogólne akty prawa.
