Dobór grzywki jest elementem visagizmu, czyli dopasowania kształtu fryzury do proporcji twarzy i głowy tak, aby uzyskać możliwie harmonijny wygląd. Prosta grzywka (równa linia) działa jak wyraźna "belka" optyczna: zasłania część czoła, przez co zmniejsza jego widoczną wysokość. Z tego powodu jest typową propozycją dla osoby z wysokim czołem.
Drugi element odpowiedzi dotyczy kształtu twarzy. Przy twarzy pociągłej celem jest zwykle optyczne skrócenie długości i złagodzenie wrażenia "wydłużenia". Prosta grzywka wspiera ten efekt, bo przesuwa akcent z pionu (długości) w stronę poziomu (podziału twarzy), co wizualnie równoważy proporcje.
- Odpowiedź z wysokim czołem i pełną twarzą jest mniej trafna, bo przy twarzy pełnej częściej dąży się do wysmuklenia i unikania rozwiązań, które mogą optycznie skracać i poszerzać górną część twarzy.
- Wariant z niskim czołem i pociągłą twarzą odpada, ponieważ przy niskim czole prosta grzywka może dodatkowo "zmniejszyć" czoło, zaburzając proporcje (efekt zbyt krótkiej górnej części twarzy).
- Połączenie niskiego czoła i pełnej twarzy również jest najsłabsze: grzywka może pogłębić wrażenie krótszej górnej części i nie musi dać oczekiwanego wyszczuplenia.
W praktyce fryzjerskiej decyzję potwierdza się konsultacją: sprawdza się linię wzrostu włosów, gęstość, kierunek wzrostu oraz to, czy klientka będzie w stanie stylizować grzywkę na co dzień. Sama zasada doboru pozostaje jednak taka, że prosta grzywka jest klasyczną korektą wysokiego czoła i może pomagać przy pociągłej twarzy.
