Pomiary sytuacyjne służą określeniu położenia szczegółów terenowych w planie (X, Y) i mogą być realizowane różnymi technologiami. Klasycznie, w geodezji terenowej najczęściej spotyka się pomiary tachimetryczne metodą biegunową, domiary prostokątne (metoda ortogonalna) oraz wcięcia (kątowe, liniowe i kątowo-liniowe). Są to metody o dobrze znanej metodyce: wymagają nawiązania do punktów o znanych współrzędnych, wykonania obserwacji i obliczeń, a następnie opracowania wyników.
"Skaning laserowy" (TLS) jest natomiast technologią rejestracji bardzo dużej liczby punktów w przestrzeni, tworzących chmurę punktów. Z takiej chmury można następnie wyznaczać elementy sytuacyjne (krawędzie, osie, kontury obiektów) i przygotowywać opracowania kartograficzne lub inżynierskie. W praktyce, o dopuszczalności i przydatności decydują wymagania dokładnościowe, warunki terenowe oraz przyjęta metodyka opracowania.
Dlatego stwierdzenie, że "geodezyjne sytuacyjne pomiary terenowe nie mogą być wykonywane metodą skaningu laserowego", nie odpowiada współczesnej praktyce. Skaning bywa wykorzystywany właśnie do pozyskiwania danych do opracowań sytuacyjnych (np. przy obiektach złożonych, elewacjach, inwentaryzacjach, dokumentacji 3D). Natomiast metody: "biegunowa", "ortogonalna (domiarów prostokątnych)" oraz "wcięć kątowych, liniowych i kątowo-liniowych" pozostają poprawnymi, klasycznymi sposobami wykonywania pomiarów sytuacyjnych.
- "Biegunową" – to podstawowa metoda tachimetryczna do wyznaczania punktów szczegółów na podstawie kąta i odległości.
- "Ortogonalną (domiarów prostokątnych)" – stosowana w prostych układach sytuacyjnych, gdy łatwo wyznaczyć prostopadłe domiary od linii odniesienia.
- "Wcięć kątowych, liniowych i kątowo-liniowych" – użyteczne m.in. dla punktów trudnodostępnych lub gdy nie ma możliwości bezpośredniego pomiaru z jednego stanowiska.
- "Skaningu laserowego" – to technologia pomiarowa, która może dostarczać materiału do opracowania sytuacji, więc nie jest z definicji "zakazana" dla pomiarów sytuacyjnych.
Na egzaminie warto pamiętać, że część starszych sformułowań bywa oparta na dawnych podziałach metod lub na ograniczeniach sprzętowych z przeszłości. W zadaniach należy zawsze rozważać, czy pytanie dotyczy klasycznych metod tachimetrycznych, czy szerzej: technologii pozyskiwania danych przestrzennych.
