Gęsia stopka ścięgnista (pes anserinus) to charakterystyczny wspólny obszar przyczepu ścięgnistego na przyśrodkowej stronie bliższego końca piszczeli. Tworzą ją ścięgna końcowe trzech mięśni, które zbiegają się w tej okolicy i układają warstwowo, przypominając "gęsią stopę".
Poprawna odpowiedź: "krawiecki, półścięgnisty i smukły". To klasyczna triada mięśni tworzących pes anserinus: mięsień krawiecki (sartorius), mięsień smukły (gracilis) oraz mięsień półścięgnisty (semitendinosus).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "krawiecki, półbłoniasty i smukły" – mięsień półbłoniasty (semimembranosus) należy do grupy kulszowo-goleniowej, ale nie jest elementem gęsiej stopki. Jego przyczep w okolicy kolana jest inny (a nie w pes anserinus).
- "podkolanowy, podeszwowy i półbłoniasty" – mięsień podkolanowy i podeszwowy znajdują się w okolicy podudzia/kolana, jednak nie tworzą wspólnego przyczepu z mięśniami pes anserinus; dodatkowo obecność półbłoniastego nie "naprawia" zestawu.
- "dwugłowy uda, półbłoniasty i półścięgnisty" – to z kolei zestaw mięśni kojarzonych z tyłem uda (kulszowo-goleniowe), ale mięsień dwugłowy uda przyczepia się po stronie bocznej (głowa strzałki), więc nie tworzy przyczepu przyśrodkowego typowego dla gęsiej stopki.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj triadę jako "krawiec + smukły + półścięgnisty" – dwa mięśnie o przebiegu przyśrodkowym (krawiecki i smukły) oraz jeden z kulszowo-goleniowych, ale właśnie półścięgnisty, nie półbłoniasty. W praktyce masażysty ta wiedza pomaga w świadomej pracy w okolicy przyśrodkowej szpary stawu kolanowego i przyczepów ścięgnistych na piszczeli.
