Klasyfikacja Spauldinga dzieli wyroby medyczne według ryzyka przeniesienia zakażenia, które wynika przede wszystkim z tego, z jakimi tkankami lub powierzchniami wyrób ma kontakt podczas użycia.
Haki powłokowe brzuszne są narzędziami chirurgicznymi wykorzystywanymi do rozwierania/odsłaniania tkanek w trakcie zabiegu. W praktyce oznacza to kontakt z tkankami w jałowym polu operacyjnym (a nie tylko z nieuszkodzoną skórą). Taki kontakt klasyfikuje wyrób do grupy o najwyższym poziomie ryzyka (w ujęciu Spauldinga: wyroby krytyczne), dla których wymaganym standardem jest sterylizacja po prawidłowym myciu i przygotowaniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "średniego ryzyka" sugeruje wyrób, który nie penetruje jałowych tkanek, a jedynie kontaktuje się z błonami śluzowymi lub nieuszkodzoną skórą. To nie opisuje narzędzi chirurgicznych używanych w jamie brzusznej.
- "niskiego ryzyka" pasuje do wyrobów mających kontakt wyłącznie z nieuszkodzoną skórą (np. część wyposażenia lub akcesoria nieinwazyjne). Haki chirurgiczne nie spełniają tego kryterium.
- "minimalnego ryzyka" nie jest typową, kanoniczną kategorią w klasyfikacji Spauldinga i może wprowadzać w błąd, bo sugeruje dodatkowy poziom "poniżej niskiego", który nie wynika z podstawowego podziału.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się narzędzie chirurgiczne używane w operacji, najpierw zadaj sobie pytanie: "Czy wyrób wchodzi do jałowych tkanek lub układu naczyniowego?" Jeśli tak, traktuj go jako grupę o najwyższym ryzyku i wymagającą sterylizacji.
