W laparoskopii konieczne jest utworzenie pneumoperitoneum, czyli wypełnienie jamy otrzewnowej gazem w celu uzyskania przestrzeni roboczej i poprawy widoczności. Do tego etapu wykorzystuje się igłę Veresa (Veress needle) – specjalną igłę przeznaczoną do insuflacji, najczęściej dwutlenku węgla (CO2), przed wprowadzeniem trokarów.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "wtłaczania gazów do jamy brzusznej"?
To właśnie podstawowa funkcja igły Veresa: umożliwia bezpieczne podanie gazu do jamy otrzewnowej i rozpoczęcie tworzenia pneumoperitoneum. Narzędzie ma konstrukcję dostosowaną do tej roli (m.in. elementy ograniczające ryzyko urazu podczas nakłucia oraz kanał przepływu gazu).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "wprowadzania leków do organizmu" – do podawania leków stosuje się igły iniekcyjne, wenflony lub zestawy infuzyjne. Igła Veresa nie jest przeznaczona do podaży leków i nie jest elementem standardowej terapii farmakologicznej.
- "odsysania płynów z organizmu" – odsysanie płynów realizuje się drenami, ssakami i cewnikami lub narzędziami do aspiracji. Igła Veresa nie służy do ewakuacji płynów; jej zastosowanie dotyczy wprowadzania gazu.
- "pobierania i przetaczania krwi" – do pobierania i przetaczania krwi używa się kaniul, zestawów do transfuzji oraz systemów do wkłuć naczyniowych. Igła Veresa nie jest narzędziem naczyniowym ani transfuzjologicznym.
Wskazówka dla technika sterylizacji medycznej: igła Veresa jest narzędziem wymagającym starannej dekontaminacji, zwłaszcza oczyszczenia kanału wewnętrznego i sprawdzenia drożności oraz działania mechanizmu. Niedomycie może utrudnić przepływ gazu, a uszkodzenia mechaniczne zwiększają ryzyko powikłań w trakcie zabiegu.
