W silniku asynchronicznym wirujące pole magnetyczne powstaje w stojanie dzięki zasileniu uzwojeń wielofazowych (najczęściej trójfazowych). Liczba biegunów wirującego pola zależy od tego, jak uzwojenie stojana jest rozłożone w przestrzeni, czyli jak rozmieszczono grupy cewek w żłobkach oraz jaki jest ich wzajemny przesuw.
W zadaniu podano schemat jednej fazy uzwojenia stojana (na rysunku). Taki rysunek zwykle pozwala rozpoznać, ile razy w obwodzie stojana powtarza się układ biegunowy, czyli ile jest par biegunów. Gdy z rysunku wynika jedna para biegunów, pole jest dwubiegunowe; gdy widać układ odpowiadający dwóm parom biegunów, pole jest czterobiegunowe, itd. Innymi słowy: po wyznaczeniu liczby par biegunów p liczba biegunów wynosi 2p.
Odpowiedź "4" oznacza, że uzwojenie wytwarza pole czterobiegunowe (dwie pary biegunów). Jest to bardzo typowy wariant spotykany w praktyce, m.in. dlatego, że daje inną prędkość synchroniczną niż silniki dwubiegunowe, co bywa potrzebne w napędach wentylatorów lub pomp.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "2" byłoby właściwe dla uzwojenia tworzącego jedną parę biegunów. Błąd często wynika z automatycznego przyjęcia, że "standardowy" silnik jest dwubiegunowy, bez analizy rysunku.
- "6" oznaczałoby trzy pary biegunów. Taki przypadek wymaga innego rozkładu grup cewek; nie zgadza się z układem pokazanym na schemacie.
- "8" odpowiada czterem parom biegunów, czyli jeszcze gęstszemu "podziałowi biegunowemu" w stojanie. To także wymagałoby innego rozmieszczenia cewek niż widoczne na rysunku.
Wskazówka egzaminacyjna: nie myl liczby biegunów z liczbą faz ani z liczbą wyprowadzeń. W tego typu zadaniach kluczowe jest rozmieszczenie przestrzenne uzwojenia (jak układa się biegunowość wzdłuż obwodu stojana), a nie samo to, że rysunek pokazuje "jedną fazę".
