Łącznik świecznikowy to osprzęt instalacyjny przeznaczony do sterowania dwoma niezależnymi obwodami oświetlenia z jednego miejsca. Klasyczne zastosowanie to lampa/żyrandol z dwoma sekcjami (np. 2 i 3 żarówki), gdzie każdą sekcję można włączyć osobno.
Skoro urządzenie ma sterować dwoma obwodami, musi umożliwiać wykonanie dwóch niezależnych przełączeń – stąd dwa klawisze. Każdy klawisz odpowiada za jeden tor prądowy (jedno "wyjście" na obwód).
Od strony przyłączy elektrycznych, w typowym wykonaniu spotyka się:
- jeden zacisk wspólny (często oznaczany jako L) – do którego doprowadza się przewód fazowy zasilający,
- dwa zaciski wyjściowe (np. L1 i L2) – z których wychodzą przewody powrotne do dwóch obwodów/sekcji lampy.
Razem daje to trzy niezależne zaciski. Taka liczba zacisków wynika z funkcji: jedno wspólne zasilanie rozdzielane jest na dwa niezależnie załączane wyjścia.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Odpowiedź z jednym klawiszem i trzema zaciskami nie pasuje funkcjonalnie: jeden klawisz nie zapewni niezależnego sterowania dwoma obwodami.
- Warianty z czterema niezależnymi zaciskami sugerują dodatkowy tor lub inne rozwiązanie konstrukcyjne; w klasycznym, pojedynczym łączniku świecznikowym standardowo występuje wspólny zacisk i dwa wyjścia, a nie cztery odseparowane przyłącza funkcyjne.
- Odpowiedź z jednym klawiszem i czterema zaciskami łączy oba powyższe problemy naraz.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw powiąż liczbę klawiszy z liczbą niezależnie sterowanych obwodów, a dopiero potem z liczbą zacisków (wspólny + wyjścia). To ogranicza ryzyko "zgadywania" po samych liczbach.
