Łącznik schodowy służy do sterowania jednym obwodem oświetlenia z dwóch różnych miejsc (np. na początku i na końcu korytarza). W wersji pojedynczej ma tylko jeden klawisz, bo steruje jedną "linią światła".
Kluczowa jest jednak jego budowa wewnętrzna: to nie jest prosty styk włącz/wyłącz jak w łączniku jednobiegunowym, tylko styk przełączny. Taki styk ma:
- jeden zacisk wspólny (często oznaczany jako COM lub symbolem zacisku wspólnego),
- dwa zaciski przełączane – do których przełącznik łączy zacisk wspólny zależnie od położenia klawisza.
Razem daje to trzy zaciski. Ta liczba wynika bezpośrednio z funkcji: jeden "wejściowy" i dwa "wyjściowe/korespondencyjne" (w praktyce układu schodowego są to przewody korespondencyjne między dwoma łącznikami).
Odpowiedź "dwa klawisze i trzy zaciski" jest niepoprawna, bo dwa klawisze oznaczają zwykle osprzęt sterujący dwoma niezależnymi obwodami (podwójny łącznik), co zmienia liczbę torów i zacisków.
Odpowiedź "jeden klawisz i cztery zaciski" jest niepoprawna, ponieważ cztery zaciski kojarzą się raczej z innymi rozwiązaniami (np. elementy krzyżowe lub specjalne konstrukcje), a nie z klasycznym pojedynczym łącznikiem schodowym opartym o jeden styk przełączny.
Odpowiedź "dwa klawisze i cztery zaciski" również nie pasuje do pojęcia "pojedynczy łącznik schodowy": łączy błędnie cechę dwóch klawiszy (dwa obwody) z liczbą zacisków, która nie odpowiada klasycznej pojedynczej funkcji schodowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "schodowy", myśl o przełączaniu, a nie o zwykłym rozłączaniu. Przełączanie jednego toru wymaga trzech punktów przyłączeniowych.
