W kosztorysowaniu robót drogowych pracę sprzętu (np. walca) liczy się na podstawie nakładu podanego dla jednostki robót oraz ilości robót wynikającej z przedmiaru.
Krok 1: oblicz ilość robót (powierzchnię). Dla zagęszczania warstwy podbudowy przyjmujemy szerokość tej warstwy w jezdni. Z przekroju wynika, że jezdnia ma 5,00 m, a pobocza po 0,50 m mają inną geometrię i nie muszą być objęte tym samym zakresem robót. Długość odcinka to 100 m, więc powierzchnia: 100 m × 5,00 m = 500 m².
Krok 2: przelicz nakład na obliczoną powierzchnię. Nakład wynosi 1,82 m-g na 100 m². Najpierw ustal liczbę "setek metrów kwadratowych": 500/100 = 5. Następnie mnożysz: 5 × 1,82 = 9,10 m-g.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 10,92 m-g – to wynik policzenia powierzchni dla 6,00 m (czyli jezdnia + pobocza: 100 × 6,00 = 600 m²; 600/100 × 1,82 = 10,92). To typowy błąd interpretacji szerokości.
- 18,20 m-g – odpowiada sytuacji, jakby przyjęto 1000 m² (np. pomylenie przelicznika "na 100 m²" i wykonanie błędnego skalowania).
- 21,84 m-g – odpowiada jeszcze większej, błędnie przyjętej powierzchni (np. 1200 m²), zwykle będącej skutkiem skumulowania błędów: zła szerokość oraz zły przelicznik.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zaznacz w obliczeniach, dla jakiej szerokości liczysz przedmiar (jezdnia czy cała korona) i sprawdź jednostkę nakładu (na 1 m² czy na 100 m²). To najczęstsze źródła pomyłek.
