Najpierw wyznacza się liczbę opakowań w jednej warstwie na palecie EUR. Przyjmuje się standardowy wymiar europalety 1200×800 mm. Podstawa opakowania ma 200×200 mm, a warunek "opakowań nie należy obracać" oznacza, że nie wolno zmieniać orientacji wymiarów (tu i tak podstawa jest kwadratem, więc obrót nie zmienia wyniku).
1) Liczba sztuk w warstwie
1200/200 = 6 sztuk wzdłuż długości, 800/200 = 4 sztuki wzdłuż szerokości, więc łącznie 6×4 = 24 sztuki w jednej warstwie.
2) Ograniczenie wysokości piętrzenia
Maksymalna wysokość ładunku to 1 m = 1000 mm. Wysokość jednego opakowania to 150 mm, więc maksymalna liczba pełnych warstw to 1000/150 = 6 (bo 6×150 = 900 mm, a 7×150 = 1050 mm przekroczyłoby limit). Z samej wysokości wynikałoby 24×6 = 144 sztuki.
3) Ograniczenie nośności palety
Dopuszczalne obciążenie wynosi 1500 kg. Jedno opakowanie ma masę 20 kg, więc maksymalnie można by przewieźć 1500/20 = 75 sztuk, ale muszą one tworzyć pełne warstwy, bo inaczej ładunek nie będzie równomiernie rozmieszczony.
Jedna pełna warstwa waży 24×20 = 480 kg. Dwie warstwy ważą 960 kg, trzy warstwy 1440 kg, cztery warstwy 1920 kg (to już przekracza 1500 kg). Zatem dopuszczalne są maksymalnie 3 warstwy, czyli 24×3 = 72 sztuki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 48 szt. odpowiada 2 warstwom: mieści się w masie, ale nie wykorzystuje dopuszczalnego obciążenia palety.
- 96 szt. odpowiada 4 warstwom: przekracza limit 1500 kg (96×20 = 1920 kg).
- 144 szt. odpowiada 6 warstwom: spełnia limit wysokości, ale znacząco przekracza limit masy (144×20 = 2880 kg).
W zadaniach egzaminacyjnych zawsze trzeba sprawdzić wszystkie ograniczenia naraz: geometrię ułożenia, wysokość piętrzenia i nośność.
