W zadaniu podano nacisk na świder równy 4 t oraz współczynnik wykorzystania obciążników 75%. W praktyce taki współczynnik opisuje, jaka część "nominalnego" obciążenia (wynikającego z masy obciążników) rzeczywiście przekłada się na efektywny nacisk na świder. Skoro w treści jest polecenie, aby pominąć wyporność płuczki, traktujemy masę obciążników bez korekt wyporowych.
Najpierw zamieniamy 75% na ułamek dziesiętny: 75% = 0,75. Następnie zapisujemy zależność:
nacisk na świder = masa obciążników × współczynnik wykorzystania
czyli:
4 t = m × 0,75
Stąd masa obciążników:
m = 4 t / 0,75 = 5,333… t
Po zaokrągleniu do jednego miejsca po przecinku otrzymujemy ok. 5,3 tony.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- ok. 4 tony – odpowiada sytuacji, w której współczynnik wykorzystania wynosiłby 100% (1,0). Przy 75% efektywny nacisk byłby mniejszy niż masa obciążników, więc masa musi być większa niż 4 t.
- ok. 3 tony – to typowy skutek mechanicznego mnożenia 4 × 0,75 zamiast dzielenia. Takie działanie obliczałoby nacisk wynikający z masy 4 t, a nie masę potrzebną do uzyskania 4 t nacisku.
- ok. 6,3 tony – to wartość zbyt duża; odpowiadałaby znacznie niższemu współczynnikowi wykorzystania niż 75% lub dodatkowym stratom/założeniom, których w zadaniu nie podano.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy współczynnik jest mniejszy od 1 (np. 0,75), a szukasz "wartości wejściowej" potrzebnej do uzyskania danej "wartości wyjściowej", zwykle wykonujesz dzielenie, aby skompensować straty.
