W zadaniu trzeba wyznaczyć liczbę opakowań jednostkowych (słoików) potrzebnych do zapakowania partii produktu o znanej masie całkowitej. Kluczowe jest, że podano masę netto w jednym opakowaniu: 500 g.
Krok 1: ujednolicenie jednostek. Masa partii jest w kilogramach, a masa jednostkowa w gramach, więc najpierw sprowadzamy je do wspólnej jednostki. Najwygodniej do kilogramów:
500 g = 0,5 kg.
Krok 2: obliczenie liczby słoików. Liczbę opakowań wyznacza iloraz masy całkowitej i masy na 1 opakowanie:
2000 kg ÷ 0,5 kg = 4000.
Wynik 4000 sztuk ma sens praktyczny: jeżeli jeden słoik zawiera pół kilograma produktu, to do spakowania 2 ton potrzeba kilku tysięcy opakowań, a nie setek.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- 400 sztuk odpowiadałoby sytuacji, w której jeden słoik miałby ok. 5 kg netto (2000/400), co nie pasuje do danych.
- 1000 sztuk odpowiadałoby masie 2 kg na słoik (2000/1000), także sprzeczne z 500 g.
- 100 sztuk oznaczałoby aż 20 kg w słoiku (2000/100), co jest oczywiście nierealne i wynika zwykle z pomylenia jednostek lub braku kontroli sensu wyniku.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj szybki "test rozsądku" – policz w przybliżeniu, ile ważyłby jeden słoik przy danym wyniku. To często ujawnia błąd jednostek jeszcze przed zaznaczeniem odpowiedzi.
