W zadaniach magazynowych kluczowa jest zależność między stanami (zapas początkowy i końcowy) oraz ruchami (dostawa jako przychód, sprzedaż jako rozchód). Najwygodniej zapisać bilans zapasów w postaci równania:
zapas końcowy = zapas początkowy + dostawa − sprzedaż
W danych mamy: zapas początkowy 250 szt., sprzedaż 350 szt., wymagany zapas końcowy 60 szt. Podstawiamy do wzoru i przekształcamy tak, aby obliczyć dostawę:
dostawa = sprzedaż + zapas końcowy − zapas początkowy
Obliczenia:
- sprzedaż + zapas końcowy = 350 + 60 = 410
- dostawa = 410 − 250 = 160 szt.
Interpretacja wyniku: startujemy z 250 szt. Gdy dostarczymy 160 szt., łącznie do dyspozycji będzie 410 szt. Po sprzedaży (rozchodzie) 350 szt. pozostanie 60 szt., czyli dokładnie wymagany zapas końcowy.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "40 szt." ignoruje fakt, że sprzedaż (350) jest większa niż stan początkowy (250) i aby zakończyć okres z dodatnim zapasem 60 szt., potrzeba znacznie większego przychodu.
- "540 szt." wynika zwykle z mechanicznego dodania wszystkich liczb (250+350−60 lub podobnych kombinacji) bez zachowania sensu bilansu (mieszanie stanów z ruchami).
- "660 szt." to efekt podwójnego doliczenia sprzedaży lub stanu, czyli błędu struktury równania (np. traktowania zapasu końcowego jako dodatkowego rozchodu).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz "zapas początkowy", "sprzedaż" i "wymagany zapas końcowy", niemal zawsze chodzi o użycie bilansu zapasów. Najpierw zapisz wzór, dopiero potem licz.
