Zużycie tkaniny na spodnie zależy przede wszystkim od szerokości materiału, bo to ona decyduje, czy elementy wykroju (dwie nogawki) da się ułożyć równolegle obok siebie, czy trzeba je układać jedna pod drugą.
Dla tkaniny o szerokości 150 cm (materiał szeroki) przy typowych rozmiarach możliwe jest ułożenie obu nogawek obok siebie w poprzek szerokości. W takiej sytuacji przyjmuje się praktyczny wzór: 1 × długość spodni + 10% zapasu. Zapas uwzględnia m.in. szwy, podwinięcia oraz elementy typu pas/odszycia (w zadaniach egzaminacyjnych jest to często stałe 10%).
Obliczenie:
- długość spodni: 80 cm
- 10% z 80 cm = 8 cm
- razem: 80 cm + 8 cm = 88 cm
Odpowiedź "80 cm" pomija wymagany dodatek na zapasy technologiczne, więc zaniża wynik. Odpowiedzi "160 cm" oraz "176 cm" są typowe dla błędu polegającego na użyciu schematu dla tkanin wąskich, gdzie nogawki układa się jedna pod drugą i wtedy liczy się około 2 × długość (plus zapas). W tym zadaniu kluczowa jest informacja "szerokość 150 cm", która kieruje do wariantu 1×długość + 10%.