KWALIFIKACJA MOD3 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 6.
Ile tkaniny bawełnianej o szerokości 150 cm zużyje krawiec do uszycia spodni damskich typu rybaczki o długości 80,0 cm, dla klientki o obwodzie bioder 96,0 cm?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przy tkaninie szerokiej (150 cm) nogawki spodni można zwykle ułożyć obok siebie, więc zużycie liczy się jako 1× długość spodni + 10% zapasu.
80 cm + 10% z 80 cm (8 cm) = 88 cm. Odpowiedzi 160 cm i 176 cm wynikają z błędnego wzoru dla tkanin wąskich.

Pełne wyjaśnienie:

Zużycie tkaniny na spodnie zależy przede wszystkim od szerokości materiału, bo to ona decyduje, czy elementy wykroju (dwie nogawki) da się ułożyć równolegle obok siebie, czy trzeba je układać jedna pod drugą.

Dla tkaniny o szerokości 150 cm (materiał szeroki) przy typowych rozmiarach możliwe jest ułożenie obu nogawek obok siebie w poprzek szerokości. W takiej sytuacji przyjmuje się praktyczny wzór: 1 × długość spodni + 10% zapasu. Zapas uwzględnia m.in. szwy, podwinięcia oraz elementy typu pas/odszycia (w zadaniach egzaminacyjnych jest to często stałe 10%).

Obliczenie:

  • długość spodni: 80 cm
  • 10% z 80 cm = 8 cm
  • razem: 80 cm + 8 cm = 88 cm

Odpowiedź "80 cm" pomija wymagany dodatek na zapasy technologiczne, więc zaniża wynik. Odpowiedzi "160 cm" oraz "176 cm" są typowe dla błędu polegającego na użyciu schematu dla tkanin wąskich, gdzie nogawki układa się jedna pod drugą i wtedy liczy się około 2 × długość (plus zapas). W tym zadaniu kluczowa jest informacja "szerokość 150 cm", która kieruje do wariantu 1×długość + 10%.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Dla materiału szerokiego (np. 150 cm) często przyjmuje się: 1 × długość spodni + zapas. Zapas w zadaniach egzaminacyjnych bywa stały (np. 10%) i obejmuje szwy, podwinięcia oraz elementy wykończenia. Kluczowe jest, że nogawki można ułożyć obok siebie.
Wzór 2 × długość dotyczy sytuacji, gdy materiał jest wąski i nie mieści dwóch nogawek obok siebie, więc układa się je jedna pod drugą. Przy szerokości 150 cm zwykle da się rozłożyć elementy równolegle, co zmniejsza zużycie do około 1 × długość (plus zapas).
Dodatek 10% to uproszczony zapas technologiczny. Ma pokryć m.in. zapasy na szwy, podwinięcia dołu, ewentualne odszycia oraz drobne straty wynikające z układu wykroju. Na egzaminie traktuje się to jako stałą wartość procentową do doliczenia.
Najpierw liczysz 10% z 80 cm: 0,10 × 80 = 8 cm. Potem dodajesz zapas do długości: 80 + 8 = 88 cm. W zadaniach tego typu to najczęstsze działanie rachunkowe: proste procenty i dodawanie.
Może wpływać w praktyce, ale w typowych zadaniach szkolnych przy 150 cm szerokości przyjmuje się, że rozmiar (np. biodra 96 cm) nadal pozwala ułożyć nogawki obok siebie. Dlatego decydująca jest szerokość materiału i stosuje się wariant 1×długość + zapas.
Najczęściej myli się wzór dla tkanin wąskich i szerokich (wybiera się 2×długość zamiast 1×długość). Drugi częsty błąd to pominięcie zapasu (np. 10%). Zdarza się też nieuwzględnienie szerokości tkaniny mimo że jest podana w treści.
Stosuje się go wtedy, gdy materiał jest na tyle wąski, że nie da się rozłożyć dwóch nogawek obok siebie i trzeba je układać jedna pod drugą. W praktyce zależy to od szerokości tkaniny i wymiarów wyrobu; w zadaniach egzaminacyjnych jest to typowy wariant dla tkanin wąskich.
W treści zwykle jest podana szerokość w centymetrach. Materiały typu 140–150 cm traktuje się jako szerokie, bo umożliwiają oszczędny układ wykroju. Jeśli szerokość jest niewielka, częściej trzeba przejść na wariant 2×długość. Na egzaminie trzymaj się reguły podanej w treści nauczania.
W zadaniach szkolnych zwykle przyjmuje się wynik w pełnych centymetrach, zwłaszcza gdy procent daje liczbę całkowitą (jak 10% z 80 cm). W praktyce zakup materiału często zaokrągla się w górę z uwagi na układ wykroju i ewentualne błędy cięcia, ale to zależy od pracowni.
Utrwal dwa schematy: zużycie dla materiału szerokiego (często 1×długość + zapas) i dla wąskiego (często 2×długość + zapas). Ćwicz procenty (5%, 10%, 15%) oraz zwracanie uwagi na słowa-klucze: szerokość tkaniny i długość spodni.
info

Statystycznie 41% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Materiały:

  • Podręczniki/zeszyty ćwiczeń z podstaw kroju i szycia (dział: zużycie materiału, układ wykroju)
  • Materiały dydaktyczne z krawiectwa dotyczące szerokości tkanin i planu krojenia
  • Ćwiczenia z obliczeń procentowych w kontekście dodatków krawieckich (zapas 5–15%)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego