W tego typu zadaniu sprawdzamy, ile prostokątnych użytków da się ułożyć na arkuszu, bez nakładania się i bez "dociągania" do ułamkowych wartości. Kluczowa zasada jest prosta: liczba użytków w danym kierunku to iloraz wymiarów arkusza i użytku zaokrąglony w dół, bo nie da się ułożyć "części" użytku.
Arkusz formatu SRA3 ma wymiary 320×450 mm. Użytek ma wymiar brutto 136×186 mm, czyli jest to rozmiar, który przyjmujemy do rozmieszczenia na arkuszu (w zadaniu nie podano dodatkowych marginesów technologicznych, więc nie wprowadzamy ich do obliczeń).
Układ bez obrotu użytku:
- Wzdłuż 320 mm: 320 ÷ 136 = 2,35, czyli mieszczą się 2 użytki.
- Wzdłuż 450 mm: 450 ÷ 186 = 2,41, czyli mieszczą się 2 użytki.
Łącznie daje to 2 × 2 = 4 użytki.
Układ po obrocie użytku o 90° (186×136 mm):
- Wzdłuż 320 mm: 320 ÷ 186 = 1,72, czyli mieści się 1 użytek.
- Wzdłuż 450 mm: 450 ÷ 136 = 3,31, czyli mieszczą się 3 użytki.
Łącznie: 1 × 3 = 3 użytki, czyli mniej niż poprzednio.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "4".
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne? Wartość "2" zwykle wynika z policzenia tylko jednego kierunku albo z błędnego założenia, że w drugim kierunku mieści się tylko 1 użytek. Wartość "1" pojawia się przy pomyleniu formatu arkusza lub przy założeniu, że nic się nie mieści obok siebie. Wartość "8" to typowy efekt nieuwzględnienia rzeczywistych wymiarów i przyjęcia zbyt optymistycznego "upakowania" bez sprawdzenia dzielenia i zaokrągleń.
Na egzaminie zawsze wykonaj dwa warianty (z obrotem i bez), a następnie wybierz większą liczbę użytków.