Tłumienność światłowodu (w dB/km) opisuje, jak szybko maleje moc optyczna podczas propagacji sygnału wzdłuż włókna. W praktyce jest to jeden z kluczowych parametrów do obliczania budżetu mocy toru optycznego: im większa tłumienność, tym krótszy maksymalny dystans lub większe wymagania wobec nadajnika/odbiornika.
W rodzinie włókien jednomodowych ITU‑T G.652 występują podkategorie A, B, C i D. Odmiany C i D są określane jako "low water peak", czyli mają zredukowany wpływ szczytu wodnego, co ułatwia transmisję w szerszym zakresie długości fali (w tym w okolicach 1310–1550 nm). Pytanie dotyczy jednak konkretnego parametru granicznego dla G.652.C przy 1310 nm.
Dlaczego poprawna odpowiedź to 0,4 dB/km?
Wartość 0,4 dB/km jest wartością maksymalną (dopuszczalną) dla tłumienności włókna jednomodowego w klasie G.652.C przy długości fali 1310 nm. Oznacza to, że włókno spełniające tę rekomendację nie powinno mieć większej tłumienności w tym oknie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 0,1 dB/km – to wartość nierealistycznie niska jak na 1310 nm w typowych warunkach i nie jest traktowana jako granica wymagań dla tej klasy; częściej spotyka się takie poziomy jako błędne skojarzenie z "bardzo dobrym" tłumieniem bez odniesienia do specyfikacji.
- 1,0 dB/km – wartość zbyt wysoka dla standardowego włókna jednomodowego w tej klasie; mogłaby wystąpić w innych, gorszych warunkach lub dla innych typów/klas, ale nie odpowiada wymaganiu maksymalnemu G.652.C.
- 2,0 dB/km – wartość zdecydowanie za wysoka i typowa raczej dla sytuacji awaryjnych, bardzo niskiej jakości toru lub zupełnie innych rozwiązań; nie spełnia kryterium maksymalnej tłumienności dla G.652.C.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na słowa "maksymalna" vs "typowa". W kartach katalogowych często pojawia się np. ~0,32–0,35 dB/km jako typowe dla 1310 nm, ale pytanie wymaga wartości granicznej z rekomendacji, czyli 0,4 dB/km.
