Współczynnik wykorzystania ładowności opisuje, jaką część maksymalnej masy ładunku, którą pojazd mógł przewieźć w danych przejazdach, rzeczywiście przewieziono. To typowy wskaźnik efektywności w logistyce i transporcie: im bliżej 1 (lub 100%), tym lepsze wykorzystanie potencjału pojazdu.
Krok 1: wyznacz maksymalną możliwą masę przewozu.
Skoro pojazd wykonał 20 kursów, a jego ładowność wynosi 10 ton na kurs, to maksymalnie mógł przewieźć:
20 × 10 t = 200 t.
Krok 2: porównaj z wynikiem rzeczywistym.
Rzeczywiście przewieziono łącznie 100 ton, więc wskaźnik wykorzystania ładowności wynosi:
100 t / 200 t = 0,50.
Interpretacja: 0,50 oznacza, że średnio wykorzystywano połowę dostępnej ładowności (około 50% zapełnienia w ujęciu masowym). Taki wynik może sugerować m.in. niedostateczną konsolidację ładunków, nieoptymalny dobór pojazdu do zleceń albo konieczność lepszego planowania tras.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Wartości typu 0,20 lub 0,10 zwykle wynikają z mylenia definicji wskaźnika (np. dzielenia przez liczbę kursów albo przez inną wielkość niż łączna możliwa ładowność).
- Wartość 0,05 często pojawia się po błędnym użyciu liczby kursów jako mianownika (np. 1/20) lub po nieprawidłowym "doklejaniu" ładowności bez przeliczenia maksymalnej masy w całym okresie.
Na egzaminie warto zapamiętać schemat: najpierw liczysz potencjał (liczba kursów × ładowność), potem dzielisz wynik rzeczywisty przez potencjał.
